DOI یا همان Digital Object Identifier سیستمی برای شناسایی محتوای دیجیتال است. اغلب نشریات ازشما می خواهند که بهنگام رفرنس نگاری درانتهای مقاله شاخص DOI هررفرنس را یافته و درون رفرنس نگاری خود بکاربرید. این سیستم می تواند تا حدودی شبیه به PMID در پاب مد مقایسه شود ولی بمراتب کاملتر و کارآمدتراست . لازم به ذکر است که DOI فقط مخصوص مقالات آنلاین نیست بلکه هر جورنالی برای خودش یک DOI اختصاصی دارد که مخصوص Title جورنال است و تعداد زیادی هم DOI برای CrossRef از کمپانی مربوطه خریداری می کند که به هریک از مقالاتش یک شماره اختصاص می دهد. یکی دیگر از کاربرد های DOI این است که تا زمانی که مقاله شما درعین حالی که Accept شده و نسخه Ahead of Print آن بصورت آنلاین منتشر شده ولی هنوز مکانی برای یکی از شماره های چاپی جورنال برای آن درنظر گرفته نشده است یک DOI برای آن اختصاص داده می شود که می توانید تنها با ذکر نام نویسنده و عنوان مقاله و نام جورنالل ( بدون ذکر صفحات و شماره مجله و سال مجله ) به آن مقاله رفرنس بدهید. درزیرنمونه ای از یک رفرنس نگاری کامل شامل ساختار سنتی بهمراه PMID و DOI را مشاهده میکنید:

Lackritz E.M. et al., 1995. Estimated risk of transmission of the human immuno deficiency virus by screened blood in the United States. N Engl J Med, 333(26): 1721–۱۷۲۵٫ DOI: 10.1056/nejm199512283332601; PMID: 7491134, URL: