مقاله کیفیت و دامنه صدای همنوع در تعامل پزشک ـ بیمار (یک مطالعه کیفی از مشاوره های درمانگاهی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در اخلاق زیستی از صفحه ۱۰۱ تا ۱۲۹ منتشر شده است.
نام: کیفیت و دامنه صدای همنوع در تعامل پزشک ـ بیمار (یک مطالعه کیفی از مشاوره های درمانگاهی)
این مقاله دارای ۲۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تعامل
مقاله پزشک
مقاله بیمار
مقاله اخلاق
مقاله صدای همنوع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کلاته ساداتی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: ایمان محمدتقی
جناب آقای / سرکار خانم: باقری لنکرانی کامران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تعامل و گفتگوی پزشک ـ بیمار در مشاوره درمانگاهی، در برگیرنده صداهای متفاوتی است که ضرورتا همه آن ها به مسائل تشخیصی و درمانی مربوط نمی شود. صداهای غیرمرتبط با تشخیص و درمان در مشاوره ها، دست کم دو کارکرد مهم دارد که عبارتند از: کمک به تداوم گفتگو و تاثیرگذاری غیرمستقیم در تشخیص و درمان. یکی از صداهای غیرمرتبط که از سوی پزشک مورد استفاده قرار می گیرد، صدای همنوع است که ارجاع دارد به وجه همدلانه تعامل پزشک با بیمار. تحقیق حاضر با رویکرد توصیفی – تحلیلی مبتنی بر تحلیل گفتگو، مفاهیم و گزاره های صدای همنوع مورد استفاده پزشکان را در ۳۳ مشاوره درمانگاهی در بیمارستان شهید فقیهی شیراز استخراج کرده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که دامنه استفاده از لغات و گزاره های مرتبط با صدای همنوع ۶۱۰ مورد بوده که ۳٫۳۰% از کل گفتگوها (پزشک و بیمار) و ۵٫۵۰% از لغات و گزاره های پزشک را تشکیل می دهد. دامنه استفاده از لغات و گزاره های صدای همنوع به ترتیب در استفاده از واژه های تسهیل گر ۲۹۸ مورد؛ کمک به داستان گویی بیمار ۱۰۴ مورد؛ استراتژی همدلانه ۲۰ مورد؛ توجه خاص به داستان بیمار ۱۲۱ مورد؛ و در مورد سوالات نامربوط به سلامت بیمار ۶ مورد می باشد. در رابطه با بستر خاص تحقیق (جامعه ایران) نیز استفاده از مفاهیم خاص ۴۰ مورد و استفاده از مفاهیم ارزشی ۲۱ مورد بوده است. به طور کلی می توان گفت که اگر چه پزشکان به طور فعال از مفاهیم و گزاره های صدای همنوع در مشاوره ها استفاده کرده اند، اما شکل کلی گفتگوها مبتنی بر رابطه نابرابر بین پزشک و بیمار است. از آنجایی که رابطه نابرابر مانعی در مقابل تعامل است و ارتباط با بیمار نیازمند دانش و مهارت لازم می باشد، پیشنهاد می شود نظام آموزش پزشکی در ایران روی آموزش مهارت های ارتباطی برنامه ریزی کند.