مقاله کوشک رحیم آباد بم و چهارباغ تاریخی آن؛ یادگاری از سده های آغازین اسلامی در ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در باغ نظر از صفحه ۶۷ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: کوشک رحیم آباد بم و چهارباغ تاریخی آن؛ یادگاری از سده های آغازین اسلامی در ایران
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله معماری سده های آغازین اسلامی
مقاله کوشک رحیم آباد
مقاله چهارباغ
مقاله بم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صارمی نائینی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: جودکی عزیزی اسداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
معماری ایرانی در سده های نخستین ورود اسلام در گونه های نظامی و مذهبی به واسطه برجای ماندن تعدادی اثر تا حدودی شناخته شده است. اما در ارتباط با معماری تشریفاتی وضع به گونه ای دیگر است و هیچگونه شاهدی در این رابطه تاکنون در جغرافیای سیاسی ایران شناسایی یا دستکم گزارش نشده و به همین دلیل کمترین شناختی از این گونه وجود ندارد. این در حالی است که گزارش جغرافیای تاریخی و متون کهن وجود این آثار را در ربض بعضی از شهرها تایید می کند.
در این پژوهش به مطالعه و معرفی «کوشک رحیم آباد» در شرق شهر بم، اثری تشریفاتی از این زمان، پرداخته شده است. این بنا به مانند بسیاری از آثار و محوطه های باستانی بزرگ شهرستان در سایه مجموعه بزرگ ارگ بم قرار گرفته و به این دلیل در جغرافیای تاریخی و مطالعات باستان شناسی تا پیش از زلزله سال ۱۳۸۲ خورشیدی اشاره قابل توجهی به آن دیده نمی شود. اما پس از این سال به واسطه توجه به مطالعات باستان شناسی و معماری به دیگر آثار شهرستان، پژوهشگرانی به مطالعه کوشک رحیم آباد نیز پرداخته اند. در ارتباط با تاریخ ساخت و وسعت چهارباغ تاریخی و تخریب شده آن سوالاتی مطرح است که در پژوهش های پیشین به آن اشاره نشده یا پاسخی تحقیقی و دقیق داده نشده است. نوشتار حاضر با مطالعات میدانی و اسنادی به گردآوری داده ها پرداخته و با تطبیق نتایج هر کدام، داده ها تجزیه و تحلیل شده اند. به این ترتیب فرضیات پژوهش و نظریه های دیگر محققین مورد ارزیابی قرار گرفته است. آنچه این تحقیق به آن دست یافته گواهی می دهد کوشک رحیم آباد اثری متعلق به سده سوم هجری است و به نظر می رسد در زمان عمرولیث صفاری توسط «منصوربن خوردین»، عامل وی بر حکومت کرمان، یعنی به فاصله سال های ۲۶۷ تا ۲۸۸ هجری قمری ساخته شده است و وسعت چهارباغ تاریخی آن احتمالا ۵۰۰ جریب یا ۸۰ هکتار بوده است.