مقاله کاربرد پذیری سیستم اطلاعات بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی مشهد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۱ در مدیریت اطلاعات سلامت از صفحه ۳۱۰ تا ۳۱۷ منتشر شده است.
نام: کاربرد پذیری سیستم اطلاعات بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی مشهد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کاربرد پذیری
مقاله سودمندی درک شده
مقاله انتظارات کاربر
مقاله ارزشیابی
مقاله سیستم اطلاعات بیمارستانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صدوقی فرحناز
جناب آقای / سرکار خانم: خوشگام معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: فرهی سیده راضیه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کاربردپذیری در موفقیت و پذیرش سیستم اطلاعات بیمارستانی و ارتقای کیفیت مراقبت ضروری است. این پژوهش با هدف، ارزیابی کاربردپذیری سیستم اطلاعات بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با استفاده از مقیاس کاربردپذیری انجام شد.
روش بررسی: پژوهش تحلیلی حاضر که از نوع کاربردی می باشد، در سال ۱۳۸۹ انجام شد. جامعه آماری شامل کل کاربران سیستم اطلاعات بیمارستانی در یک بیمارستان عمومی و دو بیمارستان تخصصی دانشگاه علوم پزشکی مشهد به تعداد ۱۱۰ نفر بود. ابزار جمع آوری داده ها، پرسش نامه مقیاس کاربردپذیری سیستم بهاتاچرژی شامل کاربردپذیری، قصد ادامه استفاده از سیستم، درک سودمندی و رضایت کاربر بود. در نهایت، داده ها به روش آمار توصیفی و آزمون همبستگی Spearman و با استفاده از نرم افزار SPSS6 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: بر طبق یافته ها،
۷۱٫۸ درصد از پاسخ دهندگان از سیستم راضی بودند، ۶۴٫۲ درصد از کاربران قصد استفاده مداوم از سیستم را داشته و ۷۸ درصد فواید سیستم را درک کرده و به سودمندی سیستم معتقد بودند. سیستم تنها انتظارات ۵۹٫۸ درصد از کاربران را برآورده کرده بود. افزون بر این، بین سودمندی درک شده و قصد استفاده مداوم از سیستم (P£۰٫۰۰۱)، قصد استفاده مداوم از سیستم و کارامدی سیستم (P£۰٫۰۰۱)، برآورده شدن انتظارات کاربر و قصد استفاده مداوم از سیستم (P£۰٫۰۰۱) همبستگی وجود داشت.
نتیجه گیری: رضایت کاربر، سودمندی درک شده، برآورده شدن انتظارات و قصد استفاده مداوم از سیستم شاخص موفقیت یا عدم موفقیت سیستم می باشد. بر اساس نتایج، به نظر می رسد سیستم اطلاعات بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد تا حدودی موفق و در بهبود بهره وری و بازگشت سرمایه و هزینه ایجاد آن موثر بوده است، ولی از آن جا که ارزیابی نهایی در چرخه حیات و توسعه سیستم اطلاعات، با هدف اصلاح طراحی سیستم و ارتقای کارامدی آن انجام می گیرد، تمرکز بر رفع نواقصی که سبب کاهش رضایت از سیستم شده است، ضروری به نظر می رسد.