مقاله کارآیی درس تغذیه در بالین در کارورزان پزشکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از صفحه ۲۸۹ تا ۲۹۴ منتشر شده است.
نام: کارآیی درس تغذیه در بالین در کارورزان پزشکی
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش تغذیه
مقاله درس تغذیه
مقاله کارورزان دانشکده پزشکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عشقی نیا سمیرا
جناب آقای / سرکار خانم: انوری شیده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تغذیه، نقش مهمی درپیشگیری از بیماریها و حفظ و ارتقای سلامت دارد. در برخی بیماریها تغذیه به موازات دارو درمانی تاثیر بسزایی درکنترل بیماری ایفا می کند. این تاثیر بر ضرورت برخورداری ارائه دهندگان خدمات سلامت از دانش پایه در زمینه تغذیه دلالت می کند. هدف این مطالعه بررسی کارآیی درس تغذیه در بالین در کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گلستان بوده است.
روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی بر کلیه کارورزان پزشکی (۵۵ نفر) دانشگاه علوم پزشکی گلستان که درنیمسال اول سال ۱۳۹۱، یکسال آخر تحصیل را در بیمارستانهای آموزشی درمانی می گذراندند انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه ای (روایی وپایایی آن درمطالعات قبلی ارزیابی شد) شامل اطلاعات دموگرافیک و سوالاتی درخصوص مناسب بودن زمان ارائه و سرفصلهای موجود با نیازهای بالینی، ارزیابی توانایی انجام مشاوره و ارائه توصیه غذایی به بیمار و نیاز به افزودن سرفصلهای جدید پیشنهادی بود. ۴۶ پرسشنامه عودت داده شد. جهت تجزیه و تحلیل از آزمونهای آمار توصیفی ونرم افزارSPSS استفاده شد.
نتایج: نمونه ها ۴۶کارورز با میانگین سنی ۲۵٫۳±۱ سال و شامل ۳۷ (۸۰٫۴%) دختربود. ۵۸٫۷% کارورزان کاربردی بودن محتوای درس تغذیه را در مقطع بالینی خیلی ضعیف یا ضعیف ارزیابی کردند. توانایی ارزیابی وضعیت تغذیه ای بیمار و انجام مشاوره به ترتیب در ۱۵٫۲% و ۸٫۷% موارد، خوب ارزیابی شد. ۸٫۷% مفید بودن مشاوره تغذیه ای خود را خوب و خیلی خوب ارزیابی کردند. ۸۲٫۶% با ارائه این درس درمقاطع مختلف موافق بودند. کلیه کارورزان لزوم آموزش سرفصلهای اصول تغذیه ورژیم درمانی در بیماران قلبی وکلیوی، ۹۷٫۶% در بیماران دیابتی وجراحی و ۹۵٫۲% در بیماران عفونی را دردوره پزشکی مورد نیاز دانستند.
نتیجه گیری: نیازبه ارتقا دانش تغذیه ای درحیطه بالینی و مشاوره بیماران ازدیدگاه کارورزان احساس شده و لزوم بازنگری سرفصلهای موجود و انطباق آن با در نظرگرفتن نیازهای کاربردی در مواجهه با بیمار ضروری به نظرمی رسد. با ارتقا مهارتهای انجام مشاوره در پزشکان عمومی امکان بهره وری بیشتر از این نیروها فراهم می شود.