مقاله پیش بینی رفتارهای خودشکن توسط جهت گیری هدف: نقش واسطه گری احساسات شرم و گناه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در روانشناسی تحولی (روانشناسان ایرانی) از صفحه ۸۳ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: پیش بینی رفتارهای خودشکن توسط جهت گیری هدف: نقش واسطه گری احساسات شرم و گناه
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفتار خودشکن
مقاله جهت گیری هدف
مقاله احساس شرم
مقاله احساس گناه
مقاله دانشجو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی زهره
جناب آقای / سرکار خانم: جوکار بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: حسین چاری مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پژوهش حاضر در چهارچوب یک مدل علی، پیش آیندهای رفتارهای خودشکن را بررسی کرد. در این مدل، انواع جهت گیری هدف به عنوان متغیرهای برون زا، احساسات شرم و گناه متغیرهای واسطه ای و رفتارهای خودشکن متغیر درون زا بودند. شرکت کنندگان پژوهش ۴۳۰ دانشجوی (۲۸۶ زن، ۱۴۴ مرد) دانشگاه شیراز بودند که به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه ها هدف پیشرفت (الیوت و مک گریگور، ۲۰۰۱)، مقیاس گرایش به شرم و گناه (کوهن، وودلف، پنتر و اینسکو، ۲۰۱۱) و مقیاس رفتار و شناخت خودشکن (کانینگهام، ۲۰۰۷) پاسخ دادند. مدل پیشنهادی پژوهش با استفاده از تحلیل مسیر آزمون شد و برای معنا داری اثرات غیرمستقیم متغیرهای رابطه ای، روش نمونه برداری های مکرر خودراه انداز به کار رفت. یافته ها نشان داد جهت گیری تسلط گرایشی، هم به طور مستقیم و هم با واسطه گری احساسات شرم و گناه، پیش بینی کننده منفی معنادار رفتارهای خودشکن است. اما تسلط اجتنابی تنها به شیوه مستقیم و مثبت، رفتارهای خودشکن را پیش بینی می کند. عملکرد گرایشی پیش بینی کننده منفی مستقیم و عملکرد اجتنابی پیش بینی کننده منفی غیرمستقیم رفتارهای خودشکن است. نتایج بر مبنای نقش واسطه ای احساسات شرم و گناه مورد بحث قرار گرفتند.