مقاله پراکنش زئوپلانکتون ها در حوضه جنوبی دریای خزر (سال ۱۳۸۹) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۴۳ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: پراکنش زئوپلانکتون ها در حوضه جنوبی دریای خزر (سال ۱۳۸۹)
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زئوپلانکتون
مقاله Copepoda
مقاله مروپلانکتون
مقاله دریای خزر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روشن طبری مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: رحمتی رحیمه
جناب آقای / سرکار خانم: خداپرست نوربخش
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامی فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: شکور متین
جناب آقای / سرکار خانم: رستمیان محمدتقی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این بررسی در سال ۱۳۸۹ در ۴ فصل سال با کشتی گیلان توسط تور مخروطی زئوپلانکتون ۱۰۰ میکرون و به صورت کشش عمودی، در ایستگاه های مختلف و اعماق ۵، ۱۰، ۲۰، ۵۰ و ۱۰۰ متر انجام شد. در این بررسی جمعیت زئوپلانکتون از ۱۶ گونه تشکیل شده که از گروه هولوپلانکتون ۴ گونه ازCopepoda ،۴ گونه ازRotatoria ، ۲ گونه از Protozoa و ۴ گونه از Cladocera بوده است. دو گونه نوزاد و لارو sp Balanus و لارو دو کفه ای ها نیز در گروه مروپلانکتون قرار داشتند. نتایج سالیانه نشان می دهند که بیشترین میزان تراکم زوپلانکتون در بهار ۵۴۷۷±۵۸۱۵ (انحراف معیار ± میانگین) عدد در مترمکعب و زی توده ۶۴٫۵۸±۱۲۴٫۶۱ میلی گرم در مترمکعب در فصل زمستان (تحت تاثیرRotatoria )بوده است. تراکم Copepoda در تابستان به بیشترین میانگین تراکم ۲۸۳۰±۲۳۴۲ عدد در مترمکعب و زی توده ۲۲٫۵۲±۲۱٫۷۸ میلی گرم در مترمکعب رسید و از پاییز تراکم به تدریج کاهش داشتCladocera . در بهار بیشترین میانگین تراکم ۱۱۵±۱۴۲ نمونه در مترمکعب را داشته و به تدریج تراکم آن کاهش داشتProtozoa . از نظر فراوانی و زی توده کمترین میزان جمعیت زئوپلانکتون دریای خزررا تشکیل دادند. در فصل بهار جمعیت زئوپلانکتون تحت تاثیر مروپلانکتون Cirripedia و Lamellibranchiate larvae نیز قرار داشته است و در فصل زمستان Rotatoria به بیشترین میانگین تراکم ۲۶۰۴±۵۸۷۶ عدد در مترمکعب و زی توده ۵۰٫۷۱±۱۱۵٫۳۳ میلی-گرم در مترمکعب رسید و سهم بیشتری در جمعیت زئوپلانکتون داشتند. به طور کلی در همه فصول یک روند کاهشی از ایستگاه های با عمق ۵ متر به سمت اعماق مشاهده می شود. در بهار ۷۵ درصد جمعیت زئوپلانکتون در ایستگاه های با عمق ۵ تا ۲۰ متر و ۲۵ درصد در ایستگاه های ۵۰ و ۱۰۰ متر، در تابستان ۷۴ درصد جمعیت زئوپلانکتون در ایستگاه های با عمق ۵ تا ۲۰ متر و ۲۶ درصد در ایستگاه های ۵۰ و ۱۰۰ متر، در پاییز ۷۳ درصد جمعیت زئوپلانکتون در ایستگاه های با عمق ۵ تا ۲۰ متر و ۲۷ درصد در ایستگاه های ۵۰ و ۱۰۰ متر و در زمستان ۸۵ درصد جمعیت زئوپلانکتون در ایستگاه های با عمق ۵ تا ۲۰ متر و ۱۵ درصد در ایستگاه های ۵۰ و۱۰۰ متر وجود داشته اند.