مقاله یافته های گوشی و شنوایی سنجی در بیماران با نقص ایمنی اکتسابی انسانی (HIV) مثبت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان از صفحه ۱ تا ۶ منتشر شده است.
نام: یافته های گوشی و شنوایی سنجی در بیماران با نقص ایمنی اکتسابی انسانی (HIV) مثبت
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اچ آی وی
مقاله ایدز
مقاله بیماری های گوش
مقاله فنون تشخیص شنوایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جلالی میرمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: بنان رحمت اله
جناب آقای / سرکار خانم: واحدی پور مسلم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) می تواند سبب بروز علایم و بیماریهایی در حیطه گوش و گلو و بینی شود. با این وجود گزارشات اندکی در این زمینه از کشورهای در حال توسعه وجود دارد. از سویی دیگر فراوانی بیماران HIV مثبت (علامت دار یا بدون علامت) در کشور ما رو به فزونی است. آگاهی از عوارض این بیماری بر سیستم شنوایی می تواند سبب مداخله زودهنگام و بهبود کیفیت زندگی بیمار شود
هدف: تعیین تظاهر گوشی و شنوایی سنجی در بیماران HIVمثبت
مواد و روش ها: مطالعه به صورت توصیفی-مقطعی بر ۳۰ بیمار شناخته شده HIV مثبت در مرکز بهداشتی- درمانی شماره ۱۰ رشت انجام شد. این بیماران بین ماه های فروردین تا اسفند ۹۱ برای بررسی بیشتر تظاهر بیماری در دستگاه شنوایی به بیمارستان امیر المومنین (ع) ارجاع شده بودند. از تمام بیماران شرح حال دقیق گرفته شد، سپس، دستیار تخصصی گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن معاینه بالینی کامل سیستم شنوایی را انجام داد. در همه بیماران آزمون های شنوایی سنجی شامل تمپانومتری، شنوایی سنجی تن خالص، گسیل های صوتی گذرای گوش (TOAEs) و پاسخ شنوایی ساقه مغز (ABR) صورت گرفت.
نتایج: از ۳۰ بیمار
HIV مثبت بررسی شده ۲۱ نفر مرد و ۹ نفر زن و از این تعداد ۲ نفر وارد مرحله ایدز شده بودند. میانگین سنی بیماران ۷۱٫۹±۲۷٫۳۶ ساله (محدوده سنی ۲۴-۵۶ سالگی) بود. ۸ بیمار از علایم گوش شکایت داشتند که شامل سرگیجه (۷ مورد)، وزوز گوش (۴ مورد)، درد گوش و احساس پری گوش (هر کدام ۳ مورد) بود. کاهش شنوایی بر اساس اودیومتری در ۸ گوش از ۶۰ گوش ثبت شده (۶ بیمار) وجود داشت که ۴ مورد هدایتی و ۴ مورد حسی-عصبی بود. ۲۱ نفر (%۷۰)،TOAE غیر طبیعی داشتند. همچنین، در ۹ بیمار (%۳۰)، ABR غیر طبیعی دیده شد که شایع ترین آن افزایش بین قله ای موج I-III (14 گوش) بود.
نتیجه گیری: با توجه به فراوانی بالای اختلال TOAEs در این بیماران و افزایش فاصله بین قله ای امواج I-IIIدر ABR به نظر می رسد که مکان آسیب گوش، سلول های مویی خارجی حلزون شنوایی و بخش دیستال مسیر شنوایی مرکزی باشد و انجام TOAEs نسبت به PTA آزمون حساس تری بوده و به همراه ABR بتواند در ردیابی زود هنگام کاهش شنوایی این بیماران موثر باشد.