مقاله نگرش و احساس بیماران مراجعه کننده به درمانگاه های آموزشی بیمارستان شهید مصطفی خمینی نسبت به حضور دانشجویان پزشکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۳ در مجله ایرانی آموزش در علوم پزشکی از صفحه ۳۰۳ تا ۳۱۱ منتشر شده است.
نام: نگرش و احساس بیماران مراجعه کننده به درمانگاه های آموزشی بیمارستان شهید مصطفی خمینی نسبت به حضور دانشجویان پزشکی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نگرش
مقاله احساس بیماران
مقاله دانشجویان پزشکی
مقاله آموزش سرپایی
مقاله آموزش بالینی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدی پوپک
جناب آقای / سرکار خانم: پیراسته اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعی نژاد علی
جناب آقای / سرکار خانم: امید اطهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بیماران، کلید آموزش سرپایی دانشجویان پزشکی در سراسر دنیا هستند و رضایت بیماران از خدمات دریافتی سبب افزایش مشارکت بیمار و بهبودی روند آموزش بالینی دانشجویان است. هدف از این مطالعه، بررسی نگرش و احساس بیماران مراجعه کننده به درمانگاه های آموزشی بیمارستان مصطفی خمینی نسبت به حضور دانشجویان پزشکی است.
روش ها: در این مطالعه توصیفی – مقطعی ۵۰۲ بیمار مراجعه کننده به ۸ درمانگاه تخصصی آموزشی بیمارستان شهید مصطفی خمینی دانشگاه شاهد در سال ۱۳۹۲ به روش نمونه گیری در دسترس آسان، از طریق پرسشنامه محقق ساخته مورد بررسی قرار گرفتند. روایی پرسشنامه به روش صوری و محتوایی و پایایی آن با استفاده از محاسبه ی ضریب آلفای کرونباخ (a=0.75) مورد تایید قرار گرفت. تحلیل آماری داده ها با استفاده از آزمون های آماری تی تست و ANOVA انجام شد.
نتایج: میانگین نمره احساس بیماران نسبت به حضور دانشجویان ۳٫۴۶±۱ از ۵ نمره بود. ۷۱٫۸% از بیماران در مجموع از روند شرح حال گیری و و معاینه احساس راحتی می کردند. بین میانگین و انحراف معیار دو گروه افراد مطلع از حضور دانشجو در درمانگاه (۳٫۸۱±۰٫۷۳) و غیر مطلع (۳٫۱۳±۱٫۱) تفاوت آماری معنادار در احساس آنها نسبت به حضور در مباحثه آموزشی دیده شد (t=7.95، p=0.001) هم چنین بین دو گروه افرادی که تمایل به معاینه شدن و شرح حال گیری توسط هم جنس داشتند با میانگین و انحراف معیار دو گروه افراد مطلع از حضور دانشجو در درمانگاه (۳٫۸۱±۰٫۷۳) و غیر مطلع (۳٫۱۳±۱٫۱) تفاوت آماری معنا داری در احساس آنها نسبت به حضور در مباحث آموزشی دیده شد (t=7.95، p=0.001) همچنین بین دو گروه افرادی که تمایل به معاینه شدن و شرح حال گیری توسط هم جنس اشتند با میانگین و انحراف معیار (۳٫۲۵±۰٫۹۳) آنهایی که تمایل نداشتند با میانگین و انحراف معیار (۳٫۷۶±۱) تفاوت آماری معنادار در نمره احساسشان وجود داشت (p=0.001).
نتیجه گیری: بیماران در مجموع احسشاس راحتی از حضور دانشجویان پزشکی هنگام شر ححال گیری و معاینه داشتند. اما این امر در صورت افزایش آگاهی بیماران نسبت به حضور دانشجو و تأکید بر نقش آنان در آموزش دانشجویان و رعایت حریم خصوصی و محرمانگی بیماران بیش تر خواهد شد.