مقاله مقایسه کلینیکی استفاده از غشاء کلاژن و فضاساز با پیوند آزاد نسج همبند زیر اپی تلیالی (روش تغییر یافته) در درمان تحلیل های لثه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در تحقیق در علوم دندانپزشکی از صفحه ۱۳۰ تا ۱۳۵ منتشر شده است.
نام: مقایسه کلینیکی استفاده از غشاء کلاژن و فضاساز با پیوند آزاد نسج همبند زیر اپی تلیالی (روش تغییر یافته) در درمان تحلیل های لثه
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحلیل لثه
مقاله بافت همبند
مقاله ترمیم هدایت شده بافت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امینی شیرین
جناب آقای / سرکار خانم: گلستانه هدایت اله
جناب آقای / سرکار خانم: میرعمادی سید‌اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: تیموری فراز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: تحلیل لثه عبارتست از عریان شدن سطح ریشه دندان به علت حرکت اپیکالی مارجین لثه که روش های مختلفی برای درمان آن بکار گرفته شده است. هدف از این مطالعه مقایسه کلینیکی تغییرات بدست آمده در شاخص های کلینیکی پریودنتال در انجام دو روش GTR (Guided Tissue Regeneration) و CTG (Connective Tissue Graft) درمان تحلیل های لثه می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی ۲۴ مورد تحلیل در ۱۲ بیمار که در دندان های کانین یا پرمولر خود دارای تحلیل کلاس I و یا II میلر بودند انتخاب گردید. ۱۲ ناحیه با روش CTG و ۱۲ ناحیه با روش GTR درمان شدند و اندازه گیری شاخص های مورد نظر شامل ارتفاع و عرض تحلیل، حد چسبندگی، عمق شیار لثه، میزان عرض لثه کراتینیزه قبل و بعد از ۱، ۲، ۳ و ۶ ماه پس از درمان انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون های آماری wilcoxen، T-paried و آنالیز واریانس انجام گرفت.
یافته ها: هر دو روش CTG و GTR در کاهش عمق تحلیل (P=0.035)، بهبود عرض تحلیل لثه (P=0.005)، سطح چسبندگی کلینیکی (P=0.05) و میزان نسج کراتینیزه (P=0.0001) تاثیر معنی داری داشتند ولی در میانگین عمق پروب بین دو گروه اختلاف آماری معنی دار مشاهده نشد (P=0.3).
نتیجه گیری : گرچه هر دو روش درمانی بهبود قابل ملاحظه ای را در درمان تحلیل لثه به دنبال داشتند اما از لحاظ افزایش میزان عرض نسج کراتینیزه و کاهش حد چسبندگی استفاده از روش CTG نسبت به GTR ارجحیت دارد.