مقاله مقایسه میزان گیر در درمان فیشورسیلنت با دو نوع باندینگ مینایی و عاجی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در مجله دندانپزشکی (جامعه اسلامی دندانپزشکان ایران) از صفحه ۲۱۵ تا ۲۱۹ منتشر شده است.
نام: مقایسه میزان گیر در درمان فیشورسیلنت با دو نوع باندینگ مینایی و عاجی
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فیشورسیلنت
مقاله گیر
مقاله باندینگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرادیان حمید
جناب آقای / سرکار خانم: زهره ای آسیه
جناب آقای / سرکار خانم: شایقی بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: مهرابی وحید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: توانایی فیشورسیلنت برای پیشگیری از پوسیدگی به گیر آن بستگی دارد. برای افزایش گیر فیشورسیلنت روشهای مختلفی پیشنهاد شده که یکی از آنها استفاده از باندینگ می باشد. با توجه به فراوانی باندینگ ها این مطالعه با هدف مقایسه تعیین میزان گیر در درمان فیشورسیلنت با دو نوع باندینگ مینایی و عاجی انجام گرفت.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی سی بیمار ۶ – ۱۲ساله که دارای دو دندان مولر اول دایمی فک پایین کاملا رویش یافته و بدون پوسیدگی در هر دو سمت فک بودند انتخاب شدند. نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه ۱: اسید اچ + باندینگ عاجی +Single bond (3M, ESPE)، فیشورسیلنت Eco-S (VERICOM Co.) گروه ۲: در این گروه به جای باندینگ عاجی از باندینگ مینایی Margin bond (Colton/Whaledent AG) استفاده گردید. شیارپوشها بعد از ۱۲ ماه بررسی شدند. داده ها به نرم افزار SPSS ویرایش ۱۸ وارد شده و توسط آزمون آماری Wilcoxon تجزیه و تحلیل گردید.
یافته ها: موفقیت گروه ۱ (باندینگ عاجی) بعد از ۱۲ ماه ۶۰% و گروه ۲ (باندینگ مینایی) ۵۶٫۶۶% بود. بین دو گروه تفاوت آماری معنی داری وجود نداشت. (P=0.392)
نتیجه گیری: تفاوت معنی داری بین دو گروه باندینگ عاجی و مینایی از نظر گیر فیشورسیلانت وجود نداشت.