مقاله مقایسه ریزنشت در ترمیم های نانوکامپوزیت خلفی با استفاده از سه نوع لاینر مختلف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین ۱۳۹۳ در مجله دانشکده دندان پزشکی اصفهان از صفحه ۴۴ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: مقایسه ریزنشت در ترمیم های نانوکامپوزیت خلفی با استفاده از سه نوع لاینر مختلف
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نشت دندانی
مقاله نانوکامپوزیت ها
مقاله لاینر حفره دندانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاویانی آزیتا
جناب آقای / سرکار خانم: دباغی تبریزی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: جهانبخش زاده نوید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ریزنشت یکی از مهم ترین عوامل شکست ترمیم های کامپوزیتی است. استفاده از لاینرها باعث آزاد شدن استرس ناشی از انقباض می شود. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر سه نوع لاینر مختلف در میزان ریزنشت ترمیم های نانوکامپوزیت خلفی بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی، ۴۸ دندان پرمولر سالم انسانی به طور تصادفی به ۴ گروه تقسیم شدند. روی هر دندان یک حفره کلاس II تراشیده شد به طوریکه لبه جینجیوال ۱ میلی متر بالای CEJ (Cementoenamel junction) قرار گیرد. حفره ها با لاینری به ضخامت ۱ میلی متر (در گروه I کامپوزیت قابل سیلان Filtex Z350، در گروه II کامپوزیت دوال کیور F2 و در گروه III رزین مدیفاید گلاس آینومر (Fuji II Lc) پوشانیده شدند و با نوعی نانوکامپوزیت خلفی (Filtex Z350) با ضخامت ۲ میلی متر و با روش افقی ترمیم شدند. در گروه IV لاینر استفاده نشد و لایه اول کامپوزیت با ضخامت ۱ میلی متر و لایه دوم با ضخامت ۲ میلی متر به صورت افقی قرار گرفت و هر لایه ۴۰ ثانیه کیور شد. دندان ها در محلول فوشین ۲ درصد قرار گرفتند؛ به صورت مزیودیستالی برش داده شدند و زیر استریومیکروسکوپ و براساس میزان نفوذ رنگ در آن ها بررسی شدند. برای مقایسه داده ها از آزمون های غیرپارامتریک کروسکال والیس و من ویتنی استفاده شد (۰٫۰۵=a).
یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد که اختلاف معنی داری در میزان ریزنشت بین گروه ها وجود دارد (۰٫۰۴۸=p value). میانگین ریزنشت در گروه I با لاینر کامپوزیت قابل سیلان بیش تر از بقیه گروه ها بود. میانگین ریزنشت گروه III با رزین مدیفاید گلاس آینومر از تمام گروه ها کم تر بود و تنها با گروه I اختلاف معنی دار داشت (۰٫۰۰۶=p value).
نتیجه گیری: طبق نتایج مطالعه حاضر، هیچ کدام از لاینرهای مورد استفاده نتوانستند ریزنشت ترمیم های نانوکامپوزیت خلفی را به طور کامل حذف کنند. در سه گروه دارای لاینر نیز تفاوتی از نظر ریزنشت وجود نداشت.