مقاله مقایسه رویکردهای حفاظت و نسبت آن ها با خوانش و درک اثر هنری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۳ در مرمت و معماری ایران (مرمت آثار و بافت های تاریخی فرهنگی) از صفحه ۲۹ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: مقایسه رویکردهای حفاظت و نسبت آن ها با خوانش و درک اثر هنری
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هرمنوتیک
مقاله دریافت
مقاله خوانش
مقاله حفاظت
مقاله اثر هنری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وطن دوست رسول
جناب آقای / سرکار خانم: مظفر فرهنگ
جناب آقای / سرکار خانم: شایگانفر نادر
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبایی زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در قرن نوزدهم میلادی، حفاظت به معنای حفظ حقیقت اثر و آشکارسازی آن و در دوره های بعد به معانی دیگری چون تسهیل کننده عمل خوانش، تعریف شد. حفاظت، در هر یک از این تعاریف و معانی چه آشکارسازی و چه تسهیل عمل خوانش، به فهم و تفسیر اثر باز می گردد. توجه به جنبه های غیرمادی اثر در کنار جنبه های مادی باعث می شود تا درک معانی و خوانش آن ها، جنبه های دیگر فهم و دریافت را روشن سازند. بنا بر آنچه بیان شد، پرسش بنیادین پژوهش حاضر این است که چه رابطه ای میان رهیافت های فهم و دریافت اثر هنری و نظریات حفاظت وجود دارد. همچنین، آیا می توان گفت وظیفه حفاظت گر در لحظه حفاظت تفسیر اثر است و بر مبنای آن، مراحل بعدی حفاظت شکل می گیرد. بدین منظور در این پژوهش تلاش شده تا با بررسی نظریات حفاظت و رهیافت های هرمنوتیک و دریافت اثر، وجوه مشترک آن ها بررسی شود. همچنین، نشان داده شود که لحظه حفاظت همان لحظه درک و شناخت اثر است و این معرفت به دست نمی آید مگر اینکه حفاظت گر همچون مفسر به تفسیر اثر بپردازد. تا آنجا که نظریه پردازان حفاظت نیز از ابتدا تاکنون اصول حفاظت را با رویکردهای تفسیری چون نیت هنرمند، اثر و مخاطب پایه ریزی کرده اند. براین اساس نگارندگان در مقاله پیش رو با بهره گیری از روش تحلیلی- استنباطی و استفاده از مستندات و مکتوبات نظریات و رهیافت های حفاظت، هرمنوتیک و نظریه دریافت را با هم مورد مقایسه و تطبیق قرار داده اند. افزون بر این ها وجوه مشابه آن ها را نیز مشخص نموده اند تا دریابند که حفاظت چه در تعاریف و چه در دیدگاه نظریه پردازانش، نیازمند رویکردی تفسیری است. اگرچه در بعضی نظریه ها وجهی چون نیت هنرمند شاخص شده است با این همه، هر کدام از رویکردهای تفسیر لازم است؛ اما به تنهایی کافی نیست. چرا که هر اثر وجودی منحصر به فرد دارد و نیازمند تفسیری خاص است و نمی توان همه آثار را صرفا بر اساس یک رویکرد حفظ کرد.