مقاله مقایسه تعادل در کودکان دچار نارسایی توجه بیش فعالی با و بدون اختلال هماهنگی حرکتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان از صفحه ۴۶ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: مقایسه تعادل در کودکان دچار نارسایی توجه بیش فعالی با و بدون اختلال هماهنگی حرکتی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال هماهنگی رشد
مقاله کمبود توجه همراه با پر فعالیتی
مقاله تعادل ایستا
مقاله تعادل پویا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کوشا مریم
جناب آقای / سرکار خانم: نورسته علی اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: قندریزمجدی زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اختلال کاستی توجه/ بیش فعالی (AD HD)، الگوی پایدار بی توجه یا بیش فعالی و رفتارهای تکانشی است. یکی از اختلال های همراه آن، اختلال هماهنگی حرکتی (DCD) است. هماهنگی حرکتی عملکرد پیچیده ای است که حاصل درگیری دستگاه های گوناگونی مانند درک حسی بینایی، حرکت ماهیچه ها، حافظه، توجه، مهار وضعیت و ترازبندی می باشد. سیستم تعادل یکی از عملکردهای مهم در هماهنگی حرکتی است که خود شامل اجزای مختلفی مانند تعادل پویا و ایستاست.
هدف: مقایسه تعادل در کودکان دچار اختلال نقص توجه/ بیش فعالی با و بدون اختلال هماهنگی حرکتی و کودکان عادی.
مواد و روش ها: روش مطالعه از نوع توصیفی- مقایسه ای بود. آزمودنی ها رویهم رفته ۴۵ کودک پسر در محدوده سنی ۹-۷ سالگی بودند که ۳۰ نفر از آنها به دو مرکز دولتی و خصوصی سرپایی روانپزشکی کودک و نوجوان مراجعه کرده بودند و به صورت غیرتصادفی هدف دار انتخاب شدند. ۱۵ نفر دیگر کودکان عادی به صورت تصادفی از مدرسه های شهر رشت بودند. برای تشخیص ADHD و DCDمصاحبه بالینی بر اساس ملاک های(Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorder)DSM-IV  توسط فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان انجام شد. تعادل ایستا با آزمون اصلاح شده لک لک و تعادل پویا با آزمون راه رفتن پاشنه پنجه اندازه گیری شد. اطلاعات با نرم افزار SPSS 16.0 تحلیل شد. برای تعیین معنی دار بودن تفاوت متغیرها در سه گروه از نظر آماری از آزمون ANOVA استفاده و P کمتر از ۰٫۰۵ معنی دار تلقی شد.
نتایج: مقایسه آماری تعادل ایستا و پویا بین سه گروه کودکان مبتلا به ADHD با و بدون DCD و کودکان عادی نشان داد که کودکان ADHD با و بدون DCD تعادل ایستا و پویای ضعیف تری نسبت به کودکان عادی داشتند(P=0.0001). تعادل ایستا در کودکان ADHD با و بدون DCD تفاوت معنی دار نداشت اما تعادل پویا در کودکان ADHD+DCD به طور معنی دار از کودکانی که ADHD به تنهایی داشتند کمتر بود(P<0.05).
نتیجه گیری: کودکان دچار ADHD با و بدون DCD نسبت به کودکان عادی تعادل ضعیف تری دارند. همراهی DCD با ADHD باعث ضعف بیشتر در تعادل پویای کودکانADHD  می شود.