مقاله مقایسه تطبیقی مرمت و احیای سه گذر شهری در یزد با رویکرد نقش مردم و دولت در ساحت کارشناسی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۳ در مرمت و معماری ایران (مرمت آثار و بافت های تاریخی فرهنگی) از صفحه ۱۰۵ تا ۱۲۲ منتشر شده است.
نام: مقایسه تطبیقی مرمت و احیای سه گذر شهری در یزد با رویکرد نقش مردم و دولت در ساحت کارشناسی
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله احیا
مقاله مردم
مقاله دولت
مقاله کارشناسان
مقاله مرمت شهری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یزدان فر سیدعباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بحث احیا با محوریت همکاری مردم و دولت، در ساختار کارشناسی کشور هنوز مورد قبول نیست. پیرو آن، یکی از مسائلی که با وجود سال ها مرمت و احیا در بافت های تاریخی مورد غفلت واقع شده، میزان استفاده از نظر کارشناسی مردم در زمینه های مختلف امر احیا و مرمت شهری است. بر این اساس، پرسش های ارائه شده در پژوهش حاضر بدین قرار است که چگونه می توان از نیروی مردم به عنوان ساکنان اصلی بافت و استفاده کنندگان مستقیم آن به عنوان کارشناس، در بخش کالبدی- کاربردی امر مرمت و احیای بافت کمک گرفت. دیگر اینکه، این کارشناسی در چه محدوده ای قابل قبول است. شایان یادآوری است که پاسخ به این پرسش ها، هدف اصلی این تحقیق را تشکیل می دهد.
برای رسیدن به این هدف، مرمت و احیای سه گذر شهری؛ کوچه منارگلی (امام حسینی)، گذر لب خندق و کوچه هاشم خان در شهر یزد، طی سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۶۶، بطور جداگانه ارزیابی شد. با توجه به ظرف زمانی هر کدام و نوع رویکرد به گذرهای مورد مطالعه، نقش مهم و اساسی کارشناسان دولتی به عنوان نماینده دولت، کارشناسان مستقل و کارشناسان مردمی به نمایندگی از طرف مردم در بخش کالبدی- کاربردی احیای آن ها، به خوبی قابل تشخیص است.
با توجه به حضور نگارنده در فرایند مرمت و احیای این سه گذر، روش تحقیق، ترکیبی از روش های کمی و کیفی است. در تحقیق کمی، ضمن استفاده از اطلاعات و داده های موجود همراه با مصاحبه حضوری با کارشناسان و مشاهده میدانی کارهای انجام شده، داده ها جمع آوری شدند. همچنین با بهره گیری از روش تحلیل کمی، داده های کارشناسی برای دستیابی به یک ساختار و چارچوب نظری کاملا مشخص و منسجم، تجزیه و تحلیل گردیدند. در مواردی که ساختار تحقیق در ساحت کیفی قرار داشت، از روش کیفی برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات بهره گرفته شد.
پس از پایان یافتن مراحل تحقیق با رویکردی کاملا کارشناسی و تکیه بر ساحت کالبدی، این چنین به دست آمد که اگر محوریت مردم در امر احیا پذیرفته شود، هر چه میزان مشارکت مردمی در امر کارشناسی یک طرح نسبت به میزان نقش دولت و متخصصان آن افزایش یابد، بر میزان موفقیت طرح احیا هم افزوده می شود. پیرو اینها، مردم نیز در امور مربوط به طراحی- اجرا و بهره برداری در بخش کالبدی- کاربردی به عنوان کارشناس مانند بخش های دیگر مدیریتی، اقتصادی و اجتماعی، می توانند مستقل یا با کمک کارشناسان خود نقش موثری را در فرایند مرمت و احیا ایفا نمایند.