مقاله مقایسه بعضی از شاخص های ارزش غذایی چندگونه گیاهی با حد بحرانی آنها در مراتع ییلاقی و قشلاقی (مطالعه موردی: مراتع شهرستان مانه و سملقان استان خراسان شمالی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در گیاه و زیست بوم از صفحه ۴۷ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: مقایسه بعضی از شاخص های ارزش غذایی چندگونه گیاهی با حد بحرانی آنها در مراتع ییلاقی و قشلاقی (مطالعه موردی: مراتع شهرستان مانه و سملقان استان خراسان شمالی)
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ارزش غذایی
مقاله مراتع قشلاقی
مقاله مراتع ییلاقی
مقاله حد بحرانی
مقاله برنامه خوراکدهی
مقاله مکمل غذایی
مقاله مانه و سملقان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباسی خالکی معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: معمری مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: ارزانی حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:

شناخت ارزش غذایی علوفه مرتع به منظور فراهم کردن نسبت های مناسبی از نیازهای غذایی حیوانات چراءکننده ضروری می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ارزش غذایی تعدادی از گیاهان مراتع ییلاقی و قشلاقی شهرستان مانه و سملقان در استان خراسان شمالی ازنظر تامین نیازهای دام منطقه می باشد. بنابراین از تعدادی از گونه های غالب موجود در مراتع مورد بررسی در سه مرحله فنولوژیکی (رشد رویشی، گلدهی و بذردهی) به روش کاملا تصادفی نمونه برداری انجام شد. سپس بعضی از شاخص های مهم ارزش غذایی علوفه شامل پروتئین خام (CP)، انرژی متابولیسمی (ME) و هضم پذیری ماده خشک (DMD) این گونه ها محاسبه و با حد بحرانی آنها مقایسه شد. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان می دهد که در مراتع قشلاقی مورد مطالعه در طول دوره چراء، دام چراءکننده ازنظر پروتئین خام و هضم پذیری ماده خشک دچار مشکل نخواهد شد ولی ازنظر انرژی متابولیسمی به جز در مرحله رشد رویشی احتمالا دام دچار کمبود خواهد شد و ممکن است عملکرد آن و درنتیجه درآمد دامداران کاهش یابد. بنابراین لازم است که در این دوره از دانه های مقوی، علوفه دستی و یا مکمل های انرژی برای رفع کمبود منابع غذایی استفاده شود. در مراتع ییلاقی در مرحله رشد رویشی نیاز دام ازنظر پروتئین خام، انرژی متابولیسمی و هضم پذیری ماده خشک تامین می گردد ولی در مراحل گل دهی و بذردهی احتمالا دام دچار کمبود خواهد شد. بنابراین لازم است که در این دوره های رویشی با برنامه ریزی خوراک دهی یا مکمل های غذایی نیازهای دام برای حالت نگه داری تامین شوند.