مقاله مقایسه اثر لوامیزول، هیدروکلراید و ارگوسان بر برخی فاکتورهای رشد و ایمنی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در شیلات از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: مقایسه اثر لوامیزول، هیدروکلراید و ارگوسان بر برخی فاکتورهای رشد و ایمنی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماهی قزل آلای رنگین کمان Oncorhynchus mykiss
مقاله ارگوسان
مقاله لوامیزول
مقاله شاخص های رشد
مقاله پاسخ ایمنی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علمداری هما
جناب آقای / سرکار خانم: علیشاهی مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: جواهری مهران
جناب آقای / سرکار خانم: گرجی پور عین اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از آنتی بیوتیک های تجاری برای کنترل بیماری ها دارای اثرات زیان باری است که تلاش برای یافتن جایگزین های مناسب این مواد را گریزناپذیر نموده است. در این پژوهش تاثیر تجویز خوراکی پودر ارگوسان و لوامیزول بر فاکتورهای خونی و تحریک ایمنی غیراختصاصی ماهی قزل آلای رنگین کمان مورد بررسی قرار گرفت. ۴۵۰ ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) به ۳ گروه و هر گروه در ۳ تکرار تقسیم گردیدند. تیمار اول، ماهی تغذیه شده با خوراک شامل پودر لوامیزول و تیمار دوم، تغذیه شده با خوراک شامل پودر ارگوسان و تیمار شاهد که با غذای معمولی تغذیه گردیدند. تیمارها به مدت ۶۰ روز با خوراک های تجربی تغذیه شدند. زیست سنجی در روز صفر، ۳۰ و ۶۰ صورت گرفته و شاخص های رشد (ضریب رشد ویژه، درصد افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، ضریب چاقی و بازده پروتئین جیره) بین تیمارهای مقایسه گردید. در انتهای دوره نمونه خون از تیمارها تهیه و فاکتورهای خون شناسی (تعداد گلبول های سفید، تعداد گلبول های قرمز، میزان هموگلوبین، هماتوکریت و اندیس های گلبولی MCV، MCH، MCHC و ایمنی شناسی (فعالیت لایزوزیم سرم، اندازه گیری قدرت باکتری کشی سرم) مقایسه گردید. نتایج نشان داد که بیش تر فاکتورهای رشد در گروه تغذیه شده با ارگوسان و لوامیزول نسبت به تیمار شاهد به طور معنی داری بهبود یافت (P<0.05). میزان فعالیت لایزوزیم سرم نیز افزایش معنی داری در تیمار تغذیه شده با لوامیزول نشان داد (P<0.05) هر چند این افزایش در مورد تیمار تغذیه شده با ارگوسان معنی دار نبود (P>0.05). بر خلاف افزایش قدرت باکتری کشی سرم در تیمار ارگوسان و لوامیزول نسبت به تیمار شاهد، این افزایش نیز از نظر آماری معنی دار نبود (P>0.05). فاکتورهای خونی ماهیان در تمام تیمارها بعد از ۶۰ روز تغذیه با جیره های آزمایشی بدون تفاوت معنی دار بودند (P>0.05). به طورکلی می توان نتیجه گرفت که ارگوسان و لوامیزول قادر به بهبود شاخص های رشد و برخی پاسخ های ایمنی ماهی قزل آلا می باشند و بنابراین می تواند در پرورش ماهی قزل آلا برای تحریک رشد و ایمنی استفاده شود.