مقاله مقایسه آزمون های موجود زنده و آزمایشگاهی در تعیین توان واکسن بوردتلا پرتوسیس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین از صفحه ۱۸ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: مقایسه آزمون های موجود زنده و آزمایشگاهی در تعیین توان واکسن بوردتلا پرتوسیس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بوردتلا پرتوسیس
مقاله واکسن ها
مقاله ماکروفاژها
مقاله نیتریک اکساید

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی شقایق
جناب آقای / سرکار خانم: اصلی اسماعیل
جناب آقای / سرکار خانم: موحدی عبدالرضا
جناب آقای / سرکار خانم: هرزندی ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: ملجایی وفا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: یکی از کاربردهای اصلی حیوان های آزمایشگاهی در مراکز تولید واکسن، آزمایش های کنترل کیفی است. به دلیل مشکلات خاص استفاده از حیوان ها در شرایط آزمایشگاهی، جایگزینی آن با آزمون های آزمایشگاهی (in vitro) پیشنهاد شده است.
هدف: مطالعه به منظور مقایسه آزمون موجود زنده (in vivo) با آزمون آزمایشگاهی در تعیین توان واکسن بوردتلا پرتوسیس انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه تجربی در سال ۱۳۸۹در موسسه رازی بر روی گروهی از موش ها با رقت هایی از واکسن های ساخت همین موسسه انجام شد. در آزمون آزمایشگاهی بعد از طی دوره ایمن سازی، موش ها کشته شدند و مایع داخل حفره صفاقی آن ها جمع آوری و با سویه چلنج کشت داده شد تا غلظت نیتریک اکساید تولید شده از ماکروفاژها و پاسخ ایمنی ایجاد شده بررسی شود. داده ها با منحنی استاندارد نیترات سدیم تحلیل شدند (r=0.924).
یافته ها: اختلاف معنی دار آماری بین نتایج این دو روش آزمایش (در بدن موش و در شرایط آزمایشگاهی) با رقت های متفاوت واکسن تمام سلولی وجود داشت و ماکروفاژهای موش های ایمن شده با واکسن تمام سلولی، مقدار نیتریک اکساید بیش تری نسبت به گروه شاهد تولید کردند.
نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، آزمایش القای نیتریک اکساید نسبت به روش قدیمی آزمایش کندریک در تعیین توان واکسن حساس تر است و می توان واکسن های با عیار پایین را نیز ارزیابی کرد که می تواند به عنوان یک روش جای گزین برای کاهش استفاده از حیوان ها به کار رود.