مقاله مطالعه کارایی و کینتیک تجزیه مترونیدازول توسط فرایند ازن زنی کاتالیزوری در حضور نانوذرات اکسید منیزیم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دی ۱۳۹۲ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه از صفحه ۸۳۹ تا ۸۵۰ منتشر شده است.
نام: مطالعه کارایی و کینتیک تجزیه مترونیدازول توسط فرایند ازن زنی کاتالیزوری در حضور نانوذرات اکسید منیزیم
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ازن زنی کاتالیزوری
مقاله نانوذرات اکسید منیزیم
مقاله مترونیدازول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کرمانی مجید
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامی اصل فرشاد
جناب آقای / سرکار خانم: فرزادکیا مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: اسرافیلی علی
جناب آقای / سرکار خانم: سلحشور آرین سهیلا
جناب آقای / سرکار خانم: ارفعی نیا حسین
جناب آقای / سرکار خانم: دهقانی آناهیتا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پیش زمینه و هدف: محصولات دارویی به ویژه آنتی بیوتیک ها از جمله آلاینده های نوپدیدی می باشند که به دلیل خاصیت تجمعی، اثرات سوء مختلف و ایجاد مقاومت های دارویی، نگرانی های عمده ای را در کنترل محیط زیست ایجاد نموده اند. به عنوان نمونه ای از این آنتی بیوتیک ها می توان به مترونیدازول (MTN) اشاره نمود. از این رو هدف این پژوهش، بررسی راندمان حذف MTN از محلول های آبی با استفاده از فرایند ازن زنی کاتالیزوری (COP)، در حضور نانوذرات MgO تولید شده به عنوان کاتالیست، تعیین گردید.
مواد و روش کار: تاثیر فاکتورهایی مانند pH محلول (۳-۱۲)، زمان واکنش، دوز کاتالیست (-۰٫۲۵۴ گرم در لیتر) و غلظت اولیه مترونیدازول (۱-۴۰ میلی گرم در لیتر) بر روی راندمان حذف مورد مطالعه قرار گرفتند. کینتیک تجزیه، بهبود قابلیت تجزیه پذیری بیولوژیکی و میزان معدنی سازی فرایند نیز مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: کینتیک تجزیه MTN بهترین سازگاری را با مدل درجه دوم کاذب (فرم خطی نوع دوم) داشت. pH و دوز کاتالیست بهینه نیز برای فرایند COP به ترتیب برابر با ۱۰ و ۰٫۲۵ گرم در لیتر بدست آمدند و تحت شرایط بهینه، حذف ۴۰ میلی گرم در لیتر مترونیدازول بعد از ۲۰ دقیقه حاصل گردید.
بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصل نشان دادند که نانوذرات اکسید منیزیم قابلیت تسریع نمودن تجزیه MTN را دارد. همچنین فرایند COP با استفاده از نانوذرات MgO به طور قابل توجهی نسبت BOD5/COD را افزایش داده و موجب ۹۴ درصد معدنی سازی می گردد.