مقاله مطالعه ساختار جمعیتی هامور معمولی ( Epinephelus coioides (Hamilton, 1822 با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره در خلیج فارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در پژوهش های جانوری (زیست شناسی ایران) از صفحه ۱۲۶ تا ۱۳۳ منتشر شده است.
نام: مطالعه ساختار جمعیتی هامور معمولی ( Epinephelus coioides (Hamilton, 1822 با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره در خلیج فارس
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساختار جمعیتی
مقاله تنوع ژنتیکی
مقاله ریزماهواره
مقاله خلیج فارس
مقاله هامور معمولی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قناعتیان حامد
جناب آقای / سرکار خانم: سالاری علی آبادی محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: ذوالقرنین حسین
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی سیداحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ساختار جمعیتی Epinephelus coioides، هامور معمولی، در خلیج فارس از نظر ۶ جایگاه ریزماهواره پلی مورف مورد بررسی قرار گرفت. ۳-۵ گرم از بافت نرم هر کدام از ۱۲۰ نمونه صید شده از ۶ ایستگاه تهیه گردید. استخراج DNA با استفاده از روش استاندارد استات آمونیوم انجام وکمیت و کیفیت آن با روش های اسپکتروفتومتری و الکتروفورز بر روی ژل آگارز ۱ درصد بررسی شد. قطعات DNA در دستگاه PCR تکثیر شده سپس بر روی ژل پلی اکریلامید رانده شد و رنگ آمیزی با کمک نیترات نقره صورت گرفت. میانگین پارامترهای ژنتیکی شامل آلل های واقعی و موثر برای تمامی لوکوس ها و جمعیت ها، بترتیب ۵٫۴۵۸ و ۳٫۷۹۳، همچنین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و قابل انتظار بترتیب ۰٫۵۰۰ و ۰٫۶۴۹ می باشد. آزمون AMOVA بیشترین میزان Fst، (0.086) و کمترین میزان جریان ژنی (Nm=2.652) را بین دو جمعیت خوزستان و بوشهر، کمترین میزان Fst، (0.034) و بیشترین میزان جریان ژنی (Nm=7.070) را بین دو جمعیت دیر و بندرعباس نشان داد. جمعیت خوزستان جدایی نسبی را در قیاس با سایر جمعیت های مورد مطالعه نشان می دهد، بنابر این اعمال مدیریت شیلاتی جداگانه توصیه می گردد.