مقاله مطالعه اثرات سایتوتوکسیک نانو دی اکسید تیتانیوم بر رشد و نمو جوانه اندام حرکتی جلویی جنین موش نژاد NMRI در شرایط in vivo که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از صفحه ۱۱ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: مطالعه اثرات سایتوتوکسیک نانو دی اکسید تیتانیوم بر رشد و نمو جوانه اندام حرکتی جلویی جنین موش نژاد NMRI در شرایط in vivo
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانو دی اکسید تیتانیوم
مقاله اثر سایتوتوکسیک
مقاله جوانه اندام حرکتی جلویی
مقاله غضروف زایی
مقاله موش سوری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حیاتی رودباری نسیم
جناب آقای / سرکار خانم: پریور کاظم
جناب آقای / سرکار خانم: بدیعی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ذوالفقاری باروق سمانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به اینکه نانو دی اکسید تیتانیوم در موادی مانند کرم های ضد آفتاب و شوینده ها ممکن است مورد استفاده مادران باردار قرار گیرد و نیز تا به حال تحقیقی در مورد استفاده این ماده و اثرات آن بر روی اندام حرکتی جنین انجام نشده است، لذا هدف از این کار تحقیقاتی بررسی اثر TiO2 بر روی جوانه اندام حرکتی جلویی می باشد.
روش بررسی: در این روش، پنج گروه از جوانه های اندام حرکتی جلویی شامل گروه های کنترل، شم و گروه های تجربی ۱ (دز ۳۰) تجربی ۲ (دز ۱۵۰) و تجربی ۳ (دز ۵۰۰) مورد بررسی قرار گرفتند. در روز ۱۱ بارداری، گروه کنترل بدون تاثیر TiO2، گروه شم با تزریق آب مقطر دیونایز به عنوان حلال TiO2 و گروه های تجربی با تزریق دوزهای ۳۰، ۱۵۰ و ۵۰۰ میلی گرم / کیلوگرم وزن موش از TiO2 با قطر ۱۰ nm مورد بررسی قرار گرفتند. سپس در روز ۱۵ بارداری، جنین ها از بدن مادر خارج و جوانه های اندام حرکتی جلویی آن ها جدا گردید.
یافته ها: نتایج این تحقیق نشان دهنده تغییرات معنی داری در اندام حرکتی جلویی بودند که دزهای ۳۰ و ۱۵۰ میلی گرم / کیلوگرم افزایش معنی داری در طول کل اندام، ضخامت پوست، تعداد سلول های مزانشیم انگشت و کندروسیت دژنره شده ساعد و کاهش معنی داری در تعداد سلول های کندروسیت در حال تکثیر بازو، سلول های مزانشیم کف و مچ دست، سلول های مزانشیمی در حال تقسیم میتوز و گلبول قرمز خون انگشت داشتند و دوز ۵۰۰ میلی گرم / کیلوگرم کاهش معنی داری در طول کل اندام، ضخامت پوست ساعد، تعداد سلول های کندروسیت در حال تکثیر بازو، گلبول قرمز خون انگشت و سلول های مزانشیم کف و مچ دست داشت.
نتیجه گیری: این یافته ها نشان دهنده اثرات سایتوتوکسیک کاهنده و افزاینده نانو ذرات TiO2 بر رشد جوانه های اندام حرکتی جلویی در جنین موش سوری در شرایط in vivo است.