مقاله فراوانی ژن های کد کننده آنزیم های بتالاکتامازی AmpC با واسطه ی پلاسمید در ایزوله های بالینی کلبسیلا پنومونیه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته سوم مهر ماه ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۲۸۵ تا ۱۲۹۵ منتشر شده است.
نام: فراوانی ژن های کد کننده آنزیم های بتالاکتامازی AmpC با واسطه ی پلاسمید در ایزوله های بالینی کلبسیلا پنومونیه
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلبسیلا پنومونیه
مقاله ژن های بتالاکتامازی AmpC
مقاله مقاومت آنتی بیوتیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ژاپونی نژاد علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فردموسوی نسیمه
جناب آقای / سرکار خانم: صفری مژده
جناب آقای / سرکار خانم: کاظمیان حمید
جناب آقای / سرکار خانم: طبیب نژاد مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: آموزنده علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ابطحی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: غزنوی راد احسان اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: آنزیم های بتالاکتامازی یکی از مهم ترین عوامل در به وجود آوردن مقاومت آنتی بیوتیکی در میان باکتری های گرم منفی می باشند. این مطالعه به منظور تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی و بررسی فراوانی ژن های بتالاکتامازی Ampc در ایزوله های بالینی کلبسیلا پنومونیه صورت پذیرفت.
روش ها: ۱۰۰ ایزوله ی کلبسیلا پنومونیه از نمونه های بالینی مختلف بیمارستان ولیعصر اراک جمع آوری شدند و توسط آزمایش های بیوشیمیایی استاندارد تعیین هویت شدند. الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش دیسک دیفیوژن مطابق با دستورالعمل های CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute) تعیین گردید. ژن های پلاسمیدی AmpC با استفاده از روش PCR در ایزوله ها شناسایی شدند.
یافته ها: بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی مربوط به آنتی بیوتیک های ریفامپین و اریترومایسین بود (۹۰ درصد)، در حالی که کمترین مقاومت آنتی بیوتیکی مربوط به آنتی بیوتیک های ایمی پنم (۸ درصد) و کلیستین (صفر درصد) بود. از ۱۰۰ ایزوله ی کلبسیلا پنومونیه ۱۹ ایزوله (۱۹ درصد) دارای ژن های بتالاکتامازی AmpC بودند. ۷ ایزوله (۷ درصد) دارای ژن های خانواده MOX،۸ ایزوله (۸ درصد) دارای ژن های خانواده CIT، سه ایزوله (۳ درصد) دارای ژن های خانواده DHA و یک ایزوله (۱ درصد) نیز دارای ژن های خانواده EBC بودند در حالی که ژن های خانواده ACC و FOX در هیچ کدام از ایزوله ها یافت نگردید.
نتیجه گیری: این مطالعه اولین گزارش از وجود بتالاکتامازهای AmpC از دسته MOX در کلبسیلا پنومونیه در ایران بوده است. شیوع بالای ایزوله های تولیدکننده بتالاکتامازهای AmpC در بیمارستان مرکزی اراک، مقاومت آنتی بیوتیکی را تبدیل به نگرانی بزرگی کرده است. از این رو باید در سیاست های تجویز آنتی بیوتیکی و کنترل عفونت ها تجدید نظر حاصل گردد.