مقاله فراوانی و تنوع زیستی فیتوپلانکتون های استخرهای پرورش ماهیان گرم آبی با سیستم نوین مدیریت (کشت توام ماهی پرواری و بچه ماهی) در شرق استان گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در شیلات از صفحه ۱۹ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: فراوانی و تنوع زیستی فیتوپلانکتون های استخرهای پرورش ماهیان گرم آبی با سیستم نوین مدیریت (کشت توام ماهی پرواری و بچه ماهی) در شرق استان گلستان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فیتوپلانکتون
مقاله کشت توام ماهیان پرواری و بچه ماهی
مقاله استخر پرورش ماهیان گرم آبی
مقاله شرق استان گلستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کمالی مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی امیر
جناب آقای / سرکار خانم: قلیچی افشین
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی ندوشن رضوان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از انجام این پژوهش بررسی فراوانی و تنوع زیستی جامعه فیتوپلانکتونی استخرهای پرورش توام ماهی پرواری و بچه ماهی، ماهیان گرم آبی شرق استان گلستان، منطقه گنبدکاووس می باشد. برای این منظور نمونه برداری در ۳ استخر به صورت ماهیانه از خرداد تا آبان ۱۳۹۰ صورت گرفته و نمونه های به دست آمده توسط فرمالین ۴-۲ درصد تثبیت و در آزمایشگاه با میکروسکوپ نوری مطالعه شدند. در مجموع ۷ خانواده و ۳۹ جنس از فیتوپلانکتون ها شناسایی شدند. از این میان ۱۸ جنس به خانوادهChlorophyceae ،۱۰  جنس به خانواده Cyanophyceae، ۶ جنس به خانواده Bacillariophyceae،۲  جنس به خانواده Euglenophyceae، ۱ جنس به خانواده Dinophyceae، ۱ جنس به خانواده Chrysophyceae و ۱ جنس به خانواده Charophyceae متعلق بود. میانگین تراکم نهایی خانواده های Chlorophyceae، Cyanophyceae و Bacillariophyceae به ترتیب با ۲۲۸٫۹، ۱۱۰٫۹ و ۷۹٫۵ عدد در میلی لیتر دارای بیش ترین میزان تراکم و خانواده های Charophyceae، Chrysophyceae، Euglenophyceae و Dinophyceae به ترتیب با ۹٫۶، ۷٫۴، ۲٫۵ و ۱٫۸ عدد در میلی لیتر دارای کم ترین میزان تراکم در طول دوره پژوهش در میان هر ۳ استخر بوده اند. به طورکلی جنس های غالب هر سه خانواده نسبت به جنس های مختلف خانواده های دیگر حدود ۶۴ درصد تراکم فیتوپلانکتونی کل را به خود اختصاص داده بودند. بر اساس نتایج به دست آمده تراکم و تنوع فیتوپلانکتون ها ارتباط زیادی با فاکتورهای فیزیکوشیمیایی دارد و پیشنهاد می شود که سیستم های پرورش متراکم و نیمه متراکم ماهیان گرم آبی در ایران می تواند با استفاده از روش ترکیبی بچه ماهیان و ماهیان پرواری اقتصادی تر و کارآمدتر باشد.