مقاله فراوانی ایزوله های اشریشیا کلی مولد آنزیم بتالاکتاماز وسیع الطیف TEM در نمونه های بالینی با روش های فنوتیپی و مولکولی در زنجان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از صفحه ۵۵ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: فراوانی ایزوله های اشریشیا کلی مولد آنزیم بتالاکتاماز وسیع الطیف TEM در نمونه های بالینی با روش های فنوتیپی و مولکولی در زنجان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اشریشیا کلی
مقاله بتالاکتامازهای وسیع الطیف
مقاله bla TEM
مقاله واکنش زنجیره ای پلیمراز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقی فخری
جناب آقای / سرکار خانم: ضیغمی حبیب
جناب آقای / سرکار خانم: کرامتی ناهید
جناب آقای / سرکار خانم: همتی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: حاجی احمدی فهیمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تولید آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف از جمله آنزیم TEM ((Temoneria یکی از دلایل بروز مقاومت دارویی در ایزوله های اشریشیا کلی می باشد. آنزیم TEM پلاسمیدی بوده و انتشار گسترده ای بین باکتری های روده ای دارد. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی ایزوله های اشریشیا کلی مولد بتالاکتاماز وسیع الطیف TEM در نمونه های بالینی جدا شده از بیمارستان های شهر زنجان با دو روش فنوتیپی و PCR می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی، ۲۰۰ ایزوله اشریشیا کلی از نمونه های زخم، خون، ترشحات، ادرار و مدفوع از بیمارستان های شهر زنجان طی سال های ۱۳۹۱-۱۳۹۰ جمع آوری گردید. پس از تایید ایزوله ها با تست های افتراقی، حساسیت آنتی بیوتیکی ایزوله ها با روش انتشار دیسک (
Kirby-Bauer) طبق توصیه CLSI نسبت به ۱۲ آنتی بیوتیک تعیین گردید. برای بررسی وجود ESBLs در سویه های ایزوله شده، از روش دیسک ترکیبی (Combined Disk) استفاده شد و با استفاده از روش PCR ژن bla TEM شناسایی گردید.
یافته ها: در این مطالعه، ۷۷٫۶ درصد ایزوله های اشریشیا کلی از نمونه های بالینی ادرار جداسازی شدند. در بررسی حساسیت آنتی بیوتیکی سویه ها، بیشترین میزان مقاومت در برابر آموکسی سیلین (۷۱٫۳۵ درصد) مشاهده شد و تمامی سویه ها (۱۰۰ درصد) در برابر ایمی پنم حساس بودند. از ۲۰۰ سویه مورد بررسی، ۶۶ سویه (۳۳ درصد) مولد
ESBLs بوده، از ۶۶ سویه مولد بتالاکتاماز وسیع الطیف، ۳۱ سویه (۴۶٫۹۶ درصد) حامل ژن blaTEM بودند.
نتیجه گیری: با توجه به اینکه در مطالعه حاضر حدود ۱۵ درصد ایزوله ها حامل ژن
bla TEM بودند، احتمالا آنزیم های بتالاکتاماز دیگری نیز در ایجاد مقاومت دخیل هستند .از آنجایی که عوامل مقاومت برروی عناصر ژنتیکی متحرک قرار دارند، شناسایی سریع و ردیابی این سویه ها می تواند نقش مهمی در جلوگیری از گسترش آن ها داشته باشد.