مقاله فراوانی استفاده از داروهای بالقوه نامناسب (PMI) و عوامل همراه با آن در سالمندان شهر قم، سال ۱۳۹۱ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی قم از صفحه ۴۴ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: فراوانی استفاده از داروهای بالقوه نامناسب (PMI) و عوامل همراه با آن در سالمندان شهر قم، سال ۱۳۹۱
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله داروهای بالقوه نامناسب
مقاله فرآورده های دارویی
مقاله سالمند
مقاله قم
مقاله ایران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری سعیده
جناب آقای / سرکار خانم: علی آبادی ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: نائبی علی
جناب آقای / سرکار خانم: خرمی راد اشرف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: امروزه استفاده از داروهای بالقوه نامناسب توسط سالمندان یک نگرانی جدی محسوب می شود. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی استفاده از داروهای بالقوه نامناسب و عوامل مرتبط با آن ها در سالمندان شهر قم انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، ۱۲۴۰ سالمند با روش نمونه گیری خوشه ای سیستماتیک در سال ۱۳۹۱ از بین خانه های سالمندان، مراکز درمانی سرپایی و بیمارستان های کامکار، نکویی و شهید بهشتی شهر قم انتخاب شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه های دموگرافیک و معیار Beers (ویرایش سال ۲۰۰۳) جمع آوری و با استفاده از آمار توصیفی، آزمون مربع کای و تی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: در این بررسی، %۳۱ سالمندان از PIM استفاده کردند. دیگوکسین (%۷٫۹)، آلپرازولام و بیزاکودیل (%۶٫۱) و کلرودیازپوکساید (%۴٫۶)؛ شایع ترین داروهای بالقوه نامناسب مورد استفاده توسط سالمندان بود. درصد فراوانی استفاده از PIM؛ با تحصیلات، علت مصرف دارو، تعداد داروهای سالمندان، ارتباط معنی داری داشت (p<0.05). درصد فراوانی استفاده از PIM در مراکز سرپایی بیش از مراکز دیگر گزارش شد، همچنین بیش از یک چهارم سالمندان، حداقل از یک داروی بالقوه نامناسب استفاده می کردند. درصد فراوانی استفاده از PIM در مراکز درمانی سرپایی، در افراد بیسواد، افراد مبتلا به اختلالات قلبی- عروقی و عضلانی- اسکلتی و آنهایی که بیش از ۵ دارو مصرف می کردند، بیش از سایر گروه ها بود.
نتیجه گیری: پرستاران می توانند از طریق بازنگری داروهای مصرفی بیماران از بروز عوارض دارویی در سالمندان پیشگیری کنند. لذا پیشنهاد می گردد مطالعه ای با هدف تعیین تاثیر آموزش در مورد استفاده از PIM بر روی میزان بروز عوارض دارویی، تداخلات دارویی، دفعات بستری و میزان مرگ و میر سالمندان انجام گیرد.