مقاله عنوان فارسی: مفهوم شناسی واژه «حکم» در فقه سیاسی (عنوان عربی: مفهوم «الحکم» فی الفقه السیاسی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در حکومت اسلامی از صفحه ۱۰۳ تا ۱۳۰ منتشر شده است.
نام: عنوان فارسی: مفهوم شناسی واژه «حکم» در فقه سیاسی (عنوان عربی: مفهوم «الحکم» فی الفقه السیاسی)
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلیدواژه فارسی: حکم
مقاله حکومت
مقاله ولایت
مقاله حکم ولایی و حکومتی
مقاله حکم قضایی
مقاله حکم اولی و ثانوی (کلیدواژه عربی: الحکم
مقاله الحکومه
مقاله الولایه
مقاله الحکم الولائی
مقاله الحکم الحکومی
مقاله الحکم القضائی
مقاله الحکم الأولی
مقاله الحکم الثانوی)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خلیلی اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکیده فارسی:
«حکم» در لغت به معنای استحکام، اتقان و نفوذناپذیری می باشد؛ اما آنچه در بسیاری از کتب لغت، مرادف با «حکم» ذکر گردیده (و ما بعدا به آنها اشاره خواهیم کرد)، لازمه آن است؛ نه معنای آن. حکم در اصطلاح فقه و اصول بر خطاب شرعی و اثر آن (مانند وجوب و حرمت)، فتوا، داوری قضایی و دستورهای ولایی و حکومتی اطلاق می گردد. «حکومت» نیز که با واژه حکم هم ریشه است، در فقه به معنای ارش و در اصول به نظارت یک دلیل بر دلیل دیگر در توسعه و تضییق گفته می شود که همان حکومت عرفی یا توفیق عرفی در کلام محقق خراسانی می باشد. همچنین این واژه در اصطلاح سیاسی به هیأت حاکمه، اطلاق می گردد. «ولایت» در لغت عبارت است از کیفیت قرارگیری دو یا چند چیز کنار هم، به گونه ای که چیزی میانشان فاصله نشود. لازمه چنین حالتی، قرب است. این واژه در اصطلاح فقهی به معنای سرپرستی می باشد؛ مانند ولایت.
«حکم» اقسامی دارد. از جمله معروف ترین اقسام «حکم» عبارتند از: حکم ولایی و حکومتی (حکمی که از جایگاه ولایت و حکومت به انگیزه مدیریت اجتماعی و بر اساس مصلحت و ضرورت صادر می گردد)، حکم قضایی (تطبیق قوانین و اصول موضوعه بر موارد و ابراز آن در رأی قاضی) و حکم اولی و ثانوی (حکم عنوان ذاتی و غیر ذاتی هر موضوع).