مقاله عنوان فارسی: تجلی ولایت مطلقه فقیه در سیره عملی آخوند خراسانی (عنوان عربی: السیره العملیه للآخوند الخراسانی مثال حی لولایه الفقیه المطلقه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در حکومت اسلامی از صفحه ۵ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: عنوان فارسی: تجلی ولایت مطلقه فقیه در سیره عملی آخوند خراسانی (عنوان عربی: السیره العملیه للآخوند الخراسانی مثال حی لولایه الفقیه المطلقه)
این مقاله دارای ۳۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلیدواژه فارسی: ولایت
مقاله نیابت
مقاله ولایت مطلقه فقیه
مقاله حکم شرعی
مقاله حکم قضایی
مقاله حکم ولایی و مشروطه (کلیدواژه عربی: الولایه
مقاله النیابه
مقاله ولایه الفقیه المطلقه
مقاله الحکم الشرعی
مقاله الحکم القضائی
مقاله الحکم الولائی
مقاله الثوره الدستوریه)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مزینانی محمدصادق

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکیده فارسی:
آخوند خراسانی از جمله علمایی است که معتقد به ولایت مطلقه فقیه در عصر غیبت بوده است. در سال های اخیر، برخی از نویسندگان با انگیزه های سیاسی، تلاش کرده اند که دیدگاه آخوند خراسانی را در برابر دیدگاه امام خمینی قرار داده و او را منکر ولایت فقیه، قلمداد کنند.
موضوع این مقاله، اثبات باور عمیق و قاطع آخوند خراسانی به ولایت مطلقه فقیه و در ضمن پاسخی به شبهه یاد شده است. لذا در این نوشتار، سعی شده است با اشاره به تمایز حکم حکومتی از حکم شرعی، حکم قضایی و امر به معروف و نهی از منکر و جایگاه و شأن فقها به تبیین سیره عملی (احکام ولایی) آخوند خراسانی پرداخته شود.
احکام ولایی صادره از سوی ایشان در ابعاد گوناگون سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و… فراوان است. حکم به وجوب حمایت از آیت اله لاری با استناد به مقبوله عمر بن حنظله، حکم به اخراج تقی زاده از مجلس شورای ملی و تبعید او از کشور، حکم به سرنگونی حکومت محمدعلی شاه و حرمت پرداخت مالیات به حکومت استبدادی او، حکم به تجدید مجلس، دستور عفو عمومی و … همه و همه بیانگر آن هستند که ایشان، نه تنها به ولایت مطلقه فقیه، معتقد بوده، بلکه آن را نیز اعمال کرده است. خود آخوند خراسانی و برخی دیگر از علما نیز در همان روزگار با اشاره به خاستگاه و مبانی این احکام، تحلیل و تفسیر را تایید و پیروی از احکام ایشان را واجب و رد آن را حرام و رد بر امام زمان (عج) دانسته اند.