مقاله عنوان فارسی: بررسی حقوقی و فقهی ماده ۲۶۵ قانون مدنی (عنوان عربی: دراسه حقوقیه و فقهیه عن ماده ۲۶۵ للقانون المدنی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در پژوهش های فقه و حقوق اسلامی (فقه و مبانی حقوق اسلامی) از صفحه ۱۱ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: عنوان فارسی: بررسی حقوقی و فقهی ماده ۲۶۵ قانون مدنی (عنوان عربی: دراسه حقوقیه و فقهیه عن ماده ۲۶۵ للقانون المدنی)
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلیدواژه فارسی: دین
مقاله مدیون
مقاله حقوقی
مقاله فقهی
مقاله تبرع (کلیدواژه عربی: الدین
مقاله المدیون
مقاله الحقوقی
مقاله الفقهی
مقاله التبرع)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابهری حمید
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی ساناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکیده فارسی:
ماده ۲۶۵ قانون مدنی مقررداشته است: «هر کس مالی به دیگری می دهد ظاهرا در عدم تبرع است، بنابراین اگر کسی چیزی به دیگری بدهد بدون اینکه مدیون آن چیز باشد می تواند استرداد کند». در تفسیر این ماده بین حقوقدانان اختلاف نظر وجود دارد. برخی این ماده را ظاهر در مدیونیت دهنده مال می دانند و بعضی دیگر معتقد به عدم مدیونیت دهنده مال بوده و اثبات استحقاق دریافت را بعهده گیرنده مال می دانند. در فقه امامیه نیز در صورت اختلاف بین دهنده مال و گیرنده آن، در مورد تقدم قول دهنده یا گیرنده، بحث و اختلاف وجود دارد. در این تحقیق تلاش می شود تا با ذکر نظرات مختلف حقوقی و فقهی و نقد و بررسی آنها، نظری که بیشتر با نظام حقوقی ایران منطبق است انتخاب شود. خواهیم دید که تحویل مال به دیگری اماره مدیونیت است در حالی که در کلام فقها، در صورت بروز اختلاف بین دهنده مال و گیرنده آن، قول دهنده مال مقدم است.