مقاله عالم مثال در آثار علامه حسن زاده آملی و ارتباط آن با تجسم اعمال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در فلسفه و کلام (حکمت و فلسفه) از صفحه ۱۵۱ تا ۱۸۰ منتشر شده است.
نام: عالم مثال در آثار علامه حسن زاده آملی و ارتباط آن با تجسم اعمال
این مقاله دارای ۳۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عالم مثال
مقاله علامه حسن زاده
مقاله تجسم اعمال
مقاله خیال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدپور رضا
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعیلی اویس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عالم مثال یکی از عوالم نظام هستی است که از زمان افلاطون تاکنون در مورد آن مباحث مختلفی صورت گرفته است. عالمی که از لحاظ رتبه وجودی فراتر از عالم مادی و فروتر از عالم عقل است، عالمی که ماده جسمانی ندارد ولی خصوصیات مادی از لوازم آن محسوب می شود. در حالی که فیلسوفان مشائی منکر عالم مثال بودند، شهاب الدین سهروردی، از نخستین فیلسوفانی است که برای اثبات این عالم به استدلال پرداخته است. ملاصدرا با شهود عرفانی و دلائل فلسفی به تبیین این عالم پرداخت. وی در بحث تجرد قوه خیال و تقسیم عالم مثال به منفصل و متصل، با شیخ اشراق اختلاف نظر دارد. صدرالمتالهین، تجرد برزخی قوه خیال را اثبات کرده و عالم مثال را همانند عرفا به دو قسم متصل و منفصل تقسیم نموده و آنرا در دو قوس نزول و صعود تبیین کرده است. او با مجرد دانستن قوه خیال و اثبات قوس صعودی برزخ، تجسم اعمال را به نحوی تفسیر نموده است که درک آن بدون تبیین عالم مثال امکان پذیر نیست. علامه حسن زاده آملی نیز در آثارش به این موضوع توجه داشته و می توان او را شارح و تکمیل کننده این بحث دانست. در این مقاله، آثار ایشان در موضوع عالم مثال و مسائل پیرامون آن به ویژه ارتباط آن با تجسم اعمال مورد بررسی قرار گرفته است. از نظر علامه، تجسم اعمال همان تمثل اعمال در ظرف نفس انسانی در عالم مثال متصل می باشد.