مقاله شیوع سردرد سرویکوژنیک و عوامل همراه در مبتلایان به سردرد مزمن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان از صفحه ۷۵ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: شیوع سردرد سرویکوژنیک و عوامل همراه در مبتلایان به سردرد مزمن
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سردرد ناشی از مشکلات گردن
مقاله سردرد
مقاله علت شناسی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صابری عالیا
جناب آقای / سرکار خانم: بخشایش اقبالی بابک
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد احسان
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی نژاد مظفر
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی فرناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سردرد سرویکوژنیک نوعی سردرد مزمن است که از ساختارهای استخوانی یا بافت نرم گردن منشا می گیرد و به صورت سردرد یک طرفه ای در ناحیه پس سری شناسایی می شود که از ساعت ها تا هفته ها به طول می انجامد و می تواند به نواحی پیشانی-گیجگاهی و اطراف چشم منتشر شود. آمار دقیقی از شیوع و عوامل مرتبط با سردرد سرویکوژنیک در استان گیلان وجود ندارد.
هدف: شیوع سردرد سرویکوژنیک و عوامل مرتبط با آن در مبتلایان به سردرد مزمن
مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی پرونده بیمارانی که از ابتدای سال ۱۳۸۹ تا شهریور۱۳۹۱ با شکایت سردرد مزمن به درمانگاه های تخصصی نورولوژی دانشگاه علوم پزشکی گیلان مراجعه کرده بودند بررسی شد. اطلاعات آنها وارد فرم مخصوص اطلاعات شده و فراوانی نسبی سردرد سرویکوژنیک در میان آنها تعیین شد. برای تشخیص سردرد سرویکوژنیک از معیارهای تیم فرامرزی سردرد سرویکوژنیک استفاده شد. و آزمون های آماریIndependent t-Test،Chi Square و Fisher”s Exact test در نرم افزار SPSS نسخه ۱۸ جهت آنالیز داده ها به کار رفت.
نتایج: از ۱۷۴ بیمار دچار سردرد مزمن، ۶۹ نفر دچار سردرد سرویکوژنیک بودند(۷٫۳۹%). میانگین سن کل بیماران ۸٫۱۳±۴۰ سالگی و در سردردهای سرویکوژنیک ۴٫۱۴±۵٫۴۶ سالگی و در سردرد های غیر سرویکوژنیک ۷٫۱۱±۲٫۳۶ سال بود (p=0.0001) توزیع جنسی در هر دو گروه تقریبا یکسان بود. میانگین مدت سردرد سرویکوژنیک ۹٫۲۱±۵٫۳۴ ساعت در هر دوره از سردرد بود.۷/۹۵% این افراد درد گردن داشتند.
نتیجه گیری: سردرد سرویکوژنیک شیوع نسبتا بالائی در سردردهای مزمن داشته اما در بیشتر موارد از نظر دور می ماند در حالی که تشخیص و درمان زودهنگام آن می تواند دوره ی درمانی پرهزینه و ناتوانی را کاهش دهد.