مقاله شناسایی آنزیم های کارباپنماز در ایزوله های بالینی خانواده انتروباکتریاسیه با روش فنوتیپی Modified Hodge test که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته سوم اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۳۰۸ تا ۳۲۰ منتشر شده است.
نام: شناسایی آنزیم های کارباپنماز در ایزوله های بالینی خانواده انتروباکتریاسیه با روش فنوتیپی Modified Hodge test
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروباکتریاسیه
مقاله مقاومت آنتی بیوتیکی
مقاله Modified Hodge test
مقاله کارباپنماز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کمالی کاخکی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: شاهچراغی فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: اصلانی محمدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: علیخانی محمدیوسف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کرباپنم ها از آنتی بیوتیک های بتالاکتام محسوب می شوند که می توانند نقش مهمی در درمان عفونت هایی با مقاومت چندگانه و شدید ایفا کنند. تولید آنزیم های کرباپنماز مهم ترین مکانیسم مقاومت نسبت به کرباپنم ها محسوب می شود؛ چرا که این آنزیم ها بر روی عناصر ژنتیکی متحرک نظیر پلاسمید ها قرار گرفته اند که می توانند به سرعت در بین باکتری های گرم منفی توزیع گردند.
روش ها: از مهرماه ۱۳۹۱ تا خرداد ۱۳۹۲ تعداد ۵۰۰ سویه انتروباکتریاسیه از نمونه های مختلف بیماران جداسازی گردید. ایزوله ها با استفاده از روش های بیوشیمیایی شناسایی و با (Polymerase chain reaction) PCR تایید شدند. حساسیت آنتی بیوتیکی ایزوله ها با استفاده از روش دیسک دیفیوژن آگار برای ۱۴ آنتی بیوتیک مختلف تعیین شد. در سویه هایی که با روش دیسک دیفیوژن آگار نسبت به آنتی بیوتیک های کارباپنم غیر حساس بودند، تولید کرباپنماز با روش Modified Hodge test مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: اشریشیاکلی، گونه های کلبسیلا و پروتئوس به ترتیب بیشترین ایزوله از نمونه های بالینی بودند. مقاومت نسبت به سفوتاکسیم (۶۴٫۲ درصد)، آزترئونام (۵۹٫۳ درصد) و کوتریموکسازول (۵۸٫۶ درصد) بالا بود. از ۴۰ سویه غیر حساس نسبت به کرباپنم ها، (۷۲٫۵ درصد) ۲۹ سویه با روش (Modified Hodge test) MHT از نظر وجود آنزیم کرباپنماز مثبت شدند.
نتیجه گیری: گسترش ایزوله های مقاوم به کرباپنم نگرانی فزاینده ای را در سال های اخیر ایجاد کرده است؛ چرا که این آنتی بیوتیک ها به عنوان آخرین خط دارویی برای درمان عفونت های ناشی از باسیل های گرم منفی از جمله اعضای خانواده انتروباکتریاسیه استفاده می شوند. MHT می تواند به عنوان یک روش ساده برای شناسایی تولید کارباپنماز ها در باکتری های گرم منفی استفاده شود.