مقاله سنجش پایداری اجتماعی – اقتصادی سکونتگاه های روستایی دهستان های خاوه شمالی و جنوبی، استان لرستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی (علوم جغرافیایی) از صفحه ۷۱ تا ۹۲ منتشر شده است.
نام: سنجش پایداری اجتماعی – اقتصادی سکونتگاه های روستایی دهستان های خاوه شمالی و جنوبی، استان لرستان
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پایداری اجتماعی – اقتصادی
مقاله تکنیک تاپسیس
مقاله ضریب ناموزون موریس
مقاله خاوه شمالی
مقاله خاوه جنوبی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توکلی جعفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یکی از چالش های جدی سکونتگاه های روستایی در کشورهای در حال توسعه مقوله پایداری اجتماعی – اقتصادی است که به رغم ارتباط نظام مند با پایداری محیطی تا حد زیادی در سایه و سیطره آن قرار گرفته و کمتر به طور مستقل مفهوم سازی و بررسی شده است. این دو بعد که بخش درخور توجهی از ناپایداری سکونتگاه های روستایی کشور در ارتباط با آنها قرار دارد، بیش از هر چیز بر مفهوم عدالت درون نسلی تاکید دارند. تحقیق حاضر بر پایه ۲۹ شاخص پایداری اجتماعی – اقتصادی ۵۰ روستای دهستان های خاوه شمالی و جنوبی در شهرستان دلفان را بررسی نموده است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه روستا و مراجعه به مطلعین محلی گردآوری شده است. برای رتبه بندی پایداری روستاها از تکنیک تاپسیس و ضریب ناموزون موریس استفاده شده و یافته ها مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج گویای آن است که با روش تاپسیس ۹۲ درصد و با روش موریس ۹۶ درصد روستاهای مطالعه شده در شرایط نیمه پایدار قرار دارند. بین دو روش بررسی تفاوت معنی دار در سطح اطمینان ۹۹ درصد وجود دارد. بین سطح پایداری روستاها به روش تاپسیس با جمعیت رابطه ای مشاهده نشد اما بین همین متغیر و جمعیت به روش موریس همبستگی مثبت و معنی دار وجود دارد.