مقاله سنجش فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان فاطمه الزهرا نجف آباد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۱ در مدیریت اطلاعات سلامت از صفحه ۸۹۵ تا ۹۰۷ منتشر شده است.
نام: سنجش فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان فاطمه الزهرا نجف آباد
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ایمنی بیمار
مقاله کیفیت خدمات سلامت
مقاله خطاهای پزشکی
مقاله بیمارستان ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدی احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: دریکوند جهانگیر
جناب آقای / سرکار خانم: ابرازه علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سازمان های بهداشتی- درمانی بایستی بر ایمنی بیمار به عنوان یکی از استراتژی های اصلی خود تمرکز نمایند و بزرگ ترین چالش برای حرکت در جهت ایجاد یک سیستم بهداشتی- درمانی ایمن، تغییر فرهنگی است. این پژوهش بر آن است تا با ارزیابی ایمنی در بیمارستان فاطمه الزهرا نجف آباد، بیمار بتواند در ارتقای فرهنگ ایمنی موثر واقع شود.
روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی در سال ۱۳۸۹ انجام گرفته است. جهت شناخت چگونگی وضع موجود در مرحله میدانی، از پرسش نامه ترجمه شده مطالعه فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان استفاده شد. روایی پرسش نامه با استفاده از نظرات ۱۵ نفر از صاحب نظران تایید شد. پایایی پرسش نامه توسط آزمون آماری Cronbach’s alpha، ۰٫۸۴۶ بوده است. پرسش نامه در اختیار کلیه پرسنل درمانی بیمارستان فاطمه الزهرا نجف آباد قرار داده شد. داده ها با استفاده از آزمون t و تحلیل واریانس یک طرفه و با به کارگیری نرم افزار SPSS تحلیل گردید. معنی داری کمتر از ۰٫۰۵ در فاصله اطمینان ۹۵ درصد در نظر گرفته شد.
یافته ها: تعداد کل پرسش نامه های توزیع شده، ۳۵۰ پرسش نامه بوده است که از این تعداد، ۱۹۶ پرسش نامه تکمیل شد و عودت گردید. میزان بازگشت پرسش نامه ۵۶ درصد بود. اقدامات و انتظارات مدیریتی ۷۶ درصد، کار تیمی در درون واحد ۷۵ درصد، یادگیری سازمانی ۷۳ درصد، فیدبک و ارتباطات درباره خطا ۷۰ درصد، انتقال دورن بیمارستانی ۶۹ درصد، ارتباطات باز ۶۸ درصد، حمایت مدیریت ۶۵ درصد، کار تیمی بین واحدها ۶۲ درصد، پاسخ غیر تنبیهی به خطا ۵۴ درصد و کارکنان کافی ۴۸ درصد امتیاز مربوط را کسب نمودند. از نظر گزارش خطا، ۶۴ درصد از کارکنان سابقه هیچ گونه گزارش خطا را نداشته اند. میانگین نمره درجه ایمنی بیمار در بیمارستان ۳٫۳۶ (از ۵) بود و بر اساس نتایج آزمون t، میان تعامل مستقیم یا غیر مستقیم با بیمار در رابطه با درجه ایمنی بیمار اختلاف معنی داری وجود نداشت (P=0.373) و بر اساس نتایج آزمون آنالیز واریانس، این اختلاف در بخش زایشگاه و در کارکنان ماما با سایر کارکنان معنی دار بود (P<0.001). اختلاف معنی داری میان نمره فرهنگ ایمنی بیمار در بین کارکنان بخش های مختلف، سابقه کار در بیمارستان، سابقه کار در واحد فعلی خدمت و نوع تماس با بیمار وجود نداشت (P>0.05).
نتیجه گیری: هر چند از نظر نمره کلی، فرهنگ ایمنی بیمار در وضعیت به طور نسبی قابل قبولی قرار داشت، ابعاد پاسخ غیر تنبیهی به خطا، کارکنان کافی، کار تیمی بین واحدها و حمایت مدیریت نیازمند مداخله سریع شناخته شدند. بیمارستان می تواند با برنامه ریزی و اقدام در این زمینه ها نسبت به ارتقای فرهنگ ایمنی بیمار اقدام نماید.