مقاله ساخت و بهینه سازی کانال هدایت عصبی ژلاتین/ نانو شیشه زیستی جهت ترمیم عصب محیطی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان از صفحه ۱۵۲ تا ۱۶۰ منتشر شده است.
نام: ساخت و بهینه سازی کانال هدایت عصبی ژلاتین/ نانو شیشه زیستی جهت ترمیم عصب محیطی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اعصاب محیطی
مقاله ژلاتین
مقاله مهندسی بافت
مقاله نانو شیشه زیستی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کودهی فروتن
جناب آقای / سرکار خانم: قانع زاده فایزه
جناب آقای / سرکار خانم: امیری افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: ایمانی فولادی عباسعلی
جناب آقای / سرکار خانم: نورانی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: صدمه به عصب محیطی در بیماران مبتلا به تروما شایع است و ۴٫۵% از آسیب های وارده به بافت نرم با نقص اعصاب محیطی همراه می باشد. آسیب اعصاب محیطی منجر به کاهش عملکرد و تغییر شکل دائمی عصب می گردد. طراحی کانالهای تشکیل شده از مواد طبیعی و مصنوعی، در حال حاضر برای بازسازی بافت آسیب دیده به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد. در این مطالعه کانال هدایت عصبی تشکیل شده از از ژلاتین و نانو شیشه زیستی برای ترمیم عصب محیطی سنتز شد.
روش کار: در این مطالعه تجربی کانال های هدایت عصبی از مخلوط محلول آبی ژلاتین با پودر نانو ساختاری شیشه زیستی فعال سنتز شده به روش سل ژل، تهیه شد. بعد از تهیه محلول، قالب مورد نظر را در داخل محلول غوطه ور کرده و توسط فرآیند خشک سازی انجمادی، محتوای آب آن توسط تصعید خارج گردید .کانال ها با قطر داخلی و خارجی به ترتیب ۱٫۶ و ۲٫۲ میلی متر و طول ۱۲ میلی متر طراحی شدند. جهت بررسی میزان زیست سازگاری کانال های تهیه شده از دو تست سمیت، توسط سلول های تخمدان همستر چینی و تستMTT توسط سلول های Miapaca-2 (سلولهای رده سرطان پانکراس) استفاده شد.
نتایج: ویژگی های پودر نانو شیشه زیستی و کانال ها با استفاده از میکروسکوپ انتقال الکترونی، میکروسکوپ الکترونی روبشی، طیف سنجی مادون قرمز و پراش اشعه ایکس مشخص شد. نتایج دو تست سمیت سلولی نشان داد که کانال ها سمیت نداشتند و سلول ها به دیواره کانال متصل شده بودند.
نتیجه نهایی: بر اساس نتایج بدست آمده، کانال نانو شیشه زیستی/ ژلاتین کاندیدای مناسبی برای انجام مطالعات ترمیم عصب محیطی می باشد.