مقاله ساخت داربست نانوفیبر هیبریدی PCL/PLGA با قابلیت رهایش کنترل شده انسولین به منظور کاربرد آن در مهندسی بافت غضروف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد از صفحه ۱۱۷۵ تا ۱۱۸۶ منتشر شده است.
نام: ساخت داربست نانوفیبر هیبریدی PCL/PLGA با قابلیت رهایش کنترل شده انسولین به منظور کاربرد آن در مهندسی بافت غضروف
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مهندسی بافت
مقاله رهایش کنترل شده
مقاله انسولین
مقاله پلیمر PLGA
مقاله کندروسیت
مقاله نانوفیبر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بصیری عارفه
جناب آقای / سرکار خانم: عموعابدینی قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: واسعی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمانی مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پلی لاکتیک کوگلایکولیک اسید (PLGA) و پلی کاپرولاکتون (PCL) از پلیمرهایی می باشند که در زمینه رهایش دارو و ساخت داربست های مهندسی بافت مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه ساخت داربست نانوفیبر هیبریدی PCL/PLGA است که بتواند علاوه بر ایجاد بستری مناسب برای اتصال و رشد سلول ها به عنوان حاملی برای رهایش کنترل شده انسولین در دوره زمانی معین عمل کند.
روش بررسی: سلول های کندروسیت از بافت غضروف تیغه بینی با استفاده از آنزیم کلاژناز جداسازی و به صورت تک لایه کشت داده شد، سپس سلول های پاساژ سوم بر روی داربست ها کاشته شدند. میزان رهایش انسولین از داربست نانوفیبر هیبریدی
PCL/PLGA در طی ۲۲ روز به وسیله تست رادیوایمنی (RIMA) به دست آمد. چسبندگی، پراکندگی و مورفولوژی سلول ها به وسیله رنگ آمیزی بافتی H&E و رنگ آمیزی آلشیان بلو بررسی شد.
نتایج: داربست نانوفیبر هیبریدی
PCL/PLGA دارای رهایش آهسته و مداوم انسولین در طی سه هفته می باشد. کندروسیت ها به طور یکنواخت در سراسر داربست پراکنده شده اند به خوبی به درون حفرات داربست فرورفته اند و مورفولوژی گرد خود را حفظ کرده اند.
نتیجه گیری:. بنابراین داربست نانوفیبر هیبریدی
PCL/PLGA بستر مناسبی را برای رشد کندروسیت ها به منظور تشکیل بافت مهندسی شده غضروفی فراهم می کند.