مقاله روند درمانی و تظاهرات بالینی حاملگی نابجای لوله ای در بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه (۹۰-۱۳۸۶) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته اول اردیبهشت ۱۳۹۳ در مجله زنان مامایی و نازایی ایران از صفحه ۱ تا ۷ منتشر شده است.
نام: روند درمانی و تظاهرات بالینی حاملگی نابجای لوله ای در بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه (۹۰-۱۳۸۶)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تظاهرات بالینی
مقاله حاملگی نابجا
مقاله درمان
مقاله لوله ای

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نانکلی انیس الدوله
جناب آقای / سرکار خانم: شیرزادی نوشین
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی منصور
جناب آقای / سرکار خانم: دایی چین سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: حاملگی نابجا، ۱٫۲ تا ۱٫۴ درصد کل بارداری ها را شامل می شود و یکی از علل مرگ مادران در سه ماهه اول بارداری می باشد که میزان ابتلاء به آن رو به افزایش است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییر در روند درمانی و تظاهرات بالینی حاملگی نابجای لوله ای انجام شد.
روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی طی سال های ۹۰-۱۳۸۶ بر روی زنان با حاملگی نابجای لوله ای در مرکز آموزشی درمانی امام رضا (ع) شهرکرمانشاه انجام شد. اطلاعات فردی و متغیرهای لازم از قبیل سن مادر، سن بارداری، گراویدیتی و پاریتی، در فرم های جمع آوری داده ها ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه ۱۶) و آزمون های کای دو، کولموگروف-اسمیرنوف، آنالیز واریانس و کروسکال والیس انجام شد. میزان p کمتر از ۰٫۰۵ معنی دار در نظر گرفته شد.
یافته ها: بیشترین فراوانی حاملگی نابجا در گروه سنی ۳۰-۲۶ سال و در سال ۱۳۹۰ (۲۹%) و کمترین میزان آن در سال ۱۳۸۶ (۱۵٫۵%) بود. تعداد ۲۲۸ نفر (۵۷%) از بیماران مولتی پار و میانگین سن بارداری ۲٫۲۷±۶٫۵۲ هفته بود. شایع ترین تظاهرات بالینی به ترتیب درد شکم (۷۴٫۰%)، خونریزی، آمنوره و شوک بود. متغیرهای نوع درمان (p=0.001) و خونریزی (p=0.003) طی ۵ سال از نظر آماری معنی دار بود. شایع ترین محل حاملگی نابجا در آمپول لوله (۵۰٫۰%) بود و ۲۲۷ نفر (۵۶٫۸%) به روش جراحی درمان شدند که شایع ترین تکنیک جراحی، سالپنژکتومی (۷۵٫۸%) بود. درمان دارویی در ۴۹٫۱% بیماران با پروتکل تک دوز متوتروکسات انجام شد.
نتیجه گیری: تعداد موارد حاملگی نابجا در طول سال های مطالعه روندی صعودی داشت و شایع ترین تظاهر بالینی درد شکم و سپس خونریزی واژینال بود. روند درمان به سمت افزایش استفاده از دارو و کاهش درمان جراحی پیش رفته است.