مقاله روش فازی در پژوهش، پلی ما بین روش های کمی و کیفی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در روشها و مدلهای روان شناختی از صفحه ۴۵ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: روش فازی در پژوهش، پلی ما بین روش های کمی و کیفی
این مقاله دارای ۲۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله منطق فازی
مقاله منطق دو ارزشی
مقاله متغیرهای زبانی
مقاله روش کمی
مقاله روش کیفی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گلشنی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قائدی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منطق فازی یک نوع منطق چندارزشی است که ریشه در افکار افلاطون و فلسفه شرقی دارد، اما نخستین بار در سال ۱۹۶۵ میلادی، دانشمند ایرانی الاصل و استاد دانشگاه برکلی (پروفسور لطفعلی عسگرزاده) ملقب به پروفسور «زاده»، منطق فازی را مطرح کرد. برخلاف منطق دو ارزشی ارسطویی که به دنبال پاسخ آری و یا نه برای تعمیم به تمام پدیده ها می باشد (همچون پوزیتیویسم)، منطق فازی جهان را همان گونه که هست معرفی می کند. منطق فازی با طبیعت، سرشت و فطرت انسان قرین تر بوده و به فلسفه شرقی و ادیان نزدیک تر است. با وجود منفعت های زیاد منطق فازی (به دلیل نقش برجسته ریاضیات در آن)، مشکل عمده این منطق ریاضی این است که تولیدکننده الگوهای فکری بشری نیست. زیرا الگوهای فکری بشری اغلب شهودی هستند و ریاضیات از درک پیچیدگی های آن عاجز است. در روش فازی، رویکرد کمی و کیفی حضور همزمان دارند و این روش پلی بین روش کمی و کیفی برقرار می سازد.