مقاله روانشناسی سیاسی و ورود به عرصه نظریه پردازی در علم سیاست که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در مطالعات سیاسی از صفحه ۹۳ تا ۱۲۵ منتشر شده است.
نام: روانشناسی سیاسی و ورود به عرصه نظریه پردازی در علم سیاست
این مقاله دارای ۳۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روانشناسی سیاسی
مقاله خط مشی سیاسی
مقاله محیط اجتماعی
مقاله شخصیت اقتدارطلب
مقاله مکتب فروید
مقاله فاشیسم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شریعت نیا کاظم
جناب آقای / سرکار خانم: مطلبی مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در ابتدا روانشناسی به عنوان فردی ترین رشته علوم انسانی و مقوله ای مطرح بود که به حالات روانی افراد کاملا مجزا از یکدیگر می پرداخت، اما به تدریج پیوندی بین روانشناسی و علوم سیاسی برقرار شد و چندان پیش رفت که برای عده ای روانشناسی مقوله ای صرفا جمعی یا به شدت تحت تاثیر داده های سیاسی- اجتماعی قلمداد شد که می بایست از نو مورد مطالعه قرار گیرد. اما امروز روانشناسی سیاسی به عنوان حوزه ای جدید و میان رشته ای از علوم اجتماعی با هدف تحلیل رفتارهای سیاسی رهبران، شخصیت های سیاسی، گروه ها و افراد بر اساس نظریه ها و مفاهیم آن به درک عمیق تر رفتارهای سیاسی کمک شایانی کرده است. این حوزه در برگیرنده نظریاتی در باب رفتارهایی نظیر رأی دادن، سیاست های نژادی، نسل کشی (ژنوساید)، قومیت، ناسیونالیسم، افراط گرایی سیاسی، جنگ و بازدارندگی و… می باشد. بر اساس مطالعات انجام شده می توان تمام نظریه های روانشناسی سیاسی را به دو دسته عمده تقسیم کرد. یکی نظریه هایی که بر فرد و نقش او تاکید دارند و دیگری نظریه هایی که روانشناسی را در قالب جمعی به کار می گیرند. نوشتار حاضر با هدف تبیین این نظریه ها و با رویکرد توصیفی- تحلیلی به رشته تحریر درآمده است.