مقاله رضایت بیماران بیمه روستایی از خدمات سطح اول و دوم نظام شبکه در استان های شمالی ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان از صفحه ۱۴ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: رضایت بیماران بیمه روستایی از خدمات سطح اول و دوم نظام شبکه در استان های شمالی ایران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پزشک خانواده
مقاله پوشش بیمه
مقاله رضایت بیمار
مقاله مراکز بهداشتی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اشرفیان امیری حسن
جناب آقای / سرکار خانم: میکانیکی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: نصراله پورشیروانی سیدداوود
جناب آقای / سرکار خانم: کبیر محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری ناهید
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی کلامرودی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: اویس قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: صداقت سیدمهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: برنامه پزشک خانواده از سال ۱۳۸۴ در ایران اجرا شده است. اطمینان از مطلوب بودن کمیت و کیفیت خدمات ارائه شده نیازمند ارزیابی دوره ای مستمر دارد. یکی از این راه ها، سنجش رضایت گیرندگان خدمات است.
هدف:تعیین میزان رضایت بیماران بیمه روستایی از خدمات سطح اول و دوم نظام شبکه در استان های شمالی ایران
.
مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی به صورت مقطعی در شش ماهه دوم سال ۱۳۹۱ انجام شد. ۱۳۹ مرکز مجری برنامه پزشک خانواده و بیمه روستایی (۲۵% کل) در سه استان گیلان، مازندران و گلستان به صورت تصادفی سیستماتیک به عنوان خوشه های پژوهش انتخاب شدند و در هر مرکز منتخب ۶ تا ۸ بیمار بیمه روستایی که با ارجاع پزشک خانواده به سطح ۲ مراجعه و خدمات مورد نیاز را دریافت نموده بودند، بررسی شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته حاوی چهار بخش شامل: ۱- متغیرهای فردی ۲- رضایت از خانه بهداشت و بهورزان ۳- رضایت از مرکز بهداشتی درمانی و پزشکان و ۴- رضایت از مراکز سط
ح ۲ بود که روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها با استفاده از SPSS18 در سطح معنی داری P<0.05 تحلیل شد.
نتایج: از ۹۵۵ بیمار بیمه روستایی مراجعه کننده به سطح۱ و ۲ که موفق به دریافت خدمات شدند، ۷۵۲ نفر (۷
.۷۸%) زن بودند. میانگین سن کل افراد ۶.۱۵±۲.۴۰ سالگی بود. میانگین مراجعه بیماران در ۹ ماه سال ۹۱ به خانه بهداشت ۴.۸±۸ و مرکز بهداشتی درمانی ۶.۶±۴.۶ بار بوده است. میانگین رضایت بیماران از ۵ نمره از خانه بهداشت ۵.۰±۵.۴، از مرکز بهداشتی درمانی ۷.۰±۴ و از بیمارستان ها و متخصصان سطح۲، ۸.۰±۴ بوده است. بین رضایت کلی و میزان تحصیلات رابطه معکوس معنی دار و با سن، تعداد مراجعه به خانه بهداشت و مرکز بهداشتی درمانی رابطه مستقیم معنی دار وجود داشت (p<0.05) میانگین رضایت بیماران از بیمارستان ها و مطب های سطح۲ در استان های شمالی ایران تفاوت معنی دار داشت (P<0.005) ولی میانگین رضایت بیماران از خانه بهداشت و مرکز بهداشتی درمانی در استان های شمالی ایران تفاوت معنی دار نداشت (p>0.05).
نتیجه گیری: رضایت بیماران بیمه روستایی بالاست. ضمن حفظ و ارتقای وضعیت موجود، پیشنهاد می شود رضایت دارندگان سایر بیمه های سلامت بررسی و مقایسه شود.