مقاله رسته بندی رویشگاه های بنه (Pistacia atlantica) و خنجوک (Pistacia khinjuk) استان ایلام بر اساس عوامل محیطی و قارچهای میکوریزی آربسکولار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در پژوهش های گیاهی (زیست شناسی ایران) از صفحه ۳۴۱ تا ۳۵۱ منتشر شده است.
نام: رسته بندی رویشگاه های بنه (Pistacia atlantica) و خنجوک (Pistacia khinjuk) استان ایلام بر اساس عوامل محیطی و قارچهای میکوریزی آربسکولار
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قارچ های آربسکولار میکوریزا
مقاله Pistacia atlantica ،Pistacia khinjuk ،Glomus fasiculatum
مقاله ایلام

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: میرزایی جواد
جناب آقای / سرکار خانم: اکبری نیا مسلم
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی گل تپه ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی مظفر
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی دانش یونس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مناطقی که خاک از لحاظ عناصر غذایی و آبی با مشکل مواجه است، میکروارگانیسم ها، به ویژه قارچهای آربسکولار میکوریزا، همزیستی مفیدی را با گیاهان برقرار کرده و در جذب آب و عناصر معدنی به آنها کمک می کنند. در این مطالعه به منظور بررسی عوامل تاثیرگذار بر قارچ های آربسکولار میکوریزا همزیست با درختان بنه و خنجوک، رویشگاه های این دو گونه در استان ایلام شناسایی و در هر رویشگاه نمونه هایی از خاک به همراه عوامل فیزیوگرافی و ویژگی های درختان طی دو فصل بهار و پاییز یادداشت گردید. نمونه های خاک پس از انتقال به آزمایشگاه آنالیز و عناصر N، P، K، Ca، Mg، Na، اسیدیته، شوری، وزن مخصوص ظاهری، درصد رس، شن و سیلت اندازه گیری شد. علاوه براین قارچ های آربسکولار میکوریزا شناسایی و فراوانی هاگ ها نیز تعیین گردید. در این تحقیق، جنس Glomus و گونه G.fasiculatum بیشترین فراوانی را در منطقه به خود اختصاص دادند. نتایج مقایسه رویشگاه ها نشان داد که رویشگاه های میشخاص، ایوان و نخچیر در شمال استان بیشترین هاگ و رویشگاه های تنگه ور و بدره در جنوب استان کمترین میزان هاگ را داشتند. نتایج همبستگی نیز نشان داد که فراوانی هاگ ها با ارتفاع از سطح دریا، درصد تاج پوشش درختی، قطر درختان، ضخامت لاشبرگ و ماده آلی همبستگی مثبت و با فسفر، منیزیوم و وزن مخصوص ظاهری همبستگی منفی داشت. علاوه بر این نتایج نشان داد که فراوانی هاگ ها در فصل بهار بیشتر از فصل پاییز بود.