مقاله رابطه سیستم های مغزی بازداری و فعالسازی رفتاری، خودتنظیمی با تعلل در دانشجویان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در (روان شناسی اجتماعی (یافته های نو در روان شناسی از صفحه ۷۱ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: رابطه سیستم های مغزی بازداری و فعالسازی رفتاری، خودتنظیمی با تعلل در دانشجویان
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سیستم های بازداری و فعال سازی رفتاری
مقاله خودتنظیمی
مقاله تعلل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صبری نظرزاده راشین
جناب آقای / سرکار خانم: معمارباشی اول مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: احتشام زاده پروین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تعلل نقش مهمی در موفقیت و عدم موفقیت ایفا می کند که با فرایند های شناختی و فراشناختی رابطه دارد. بنابراین این پژوهش با هدف تبیین رابطه سیستم های بازداری و فعالسازی رفتاری و خودتنظیمی با تعلل در دانشجویان انجام شد. این پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، کل دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد می باشند که در سال ۹۱-۹۰ این دانشگاه مشغول به تحصیل بودند. با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۳۵۱ انتخاب شد. پرسشنامه های تعلل ورزی، خودتنظیمی و سیستم های مغزی بازداری، فعال سازی رفتاری توسط شرکت کنندگان تکمیل گردید. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج رگرسیون نشان داد که BIS/BAS و خودتنظیمی، ۰٫۰۳ از واریانس تعلل را پیش بینی می کنند. نتایج همبستگی پیرسون نیز حاکی از رابطه منفی معنی دار BAS و تعلل (r=-0.21 ,P<0.001) خودتنظیمی و تعلل (r=-0.30 ,P<0.001) و رابطه مثبت معنی دار بین BIS و تعلل (r=0.11 ,P<0.05) بود. مطابق با یافته های پژوهش BIS/BAS و خودتنظیمی پیش بینی کننده تعلل هستند. چنانچه خودتنظیمی تقویت شود و BAS فعالیت نسبتا بالایی داشته باشد، سطح تعلل کمتر خواهد بود.