مقاله رابطه سرمایه انسانی بهداشت و رشد اقتصادی در کشورهای اوپک (OPEC) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۰ در مدیریت بهداشت و درمان (نظام سلامت) از صفحه ۳۷ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: رابطه سرمایه انسانی بهداشت و رشد اقتصادی در کشورهای اوپک (OPEC)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرمایه انسانی بهداشت
مقاله تولید ناخالص داخلی سرانه
مقاله داده های تابلویی
مقاله اوپک
مقاله روش گشتاورهای تعمیم یافته

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فتاحی شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: سهیلی کیومرث
جناب آقای / سرکار خانم: رشادت سهیلا
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی پرستو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سرمایه انسانی نقش مهمی در توسعه اقتصادی پایدار ایفا می کند. سرمایه انسانی دربردارنده شاخص هایی مانند تحصیلات، بهداشت، آموزش، مهاجرت، و سایر سرمایه گذاری هایی است که موجب افزایش بهره وری می گردد. اگرچه تحقیقات زیادی در مورد ارتباط بین آموزش، به عنوان یک شاخص سرمایه انسانی، و رشد اقتصادی انجام شده اما توجه کمی به نقش سرمایه انسانی بهداشت شده است.
روش پژوهش: در این مقاله رابطه بین درآمد ناخالص سرانه و مخارج بهداشتی با استفاده از تحلیل های آزمون ریشه واحد، هم جمعی و تخمین زن بلند مدت مبتنی بر داده های تابلویی برای کشورهای عضو اوپک طی دوره ۲۰۰۹ -۱۹۹۵ بررسی شده است.
یافته ها: بین کشورهای عضو اوپک، کشورهای با درآمد سرانه بالاتر (مانند قطر، امارات متحده و کویت) مخارج بهداشتی سرانه بیشتری دارند. سهم مخارج بهداشتی از تولید ناخالص داخلی در ایران ۴٫۸۶ درصد است. اگرچه این سهم از متوسط کشورهای عضو اوپک (۳٫۸۱ درصد) بالاتر است اما در مقایسه با کشورهای توسعه یافته (بیشتر از ۱۲ درصد) رضایت بخش نیست. نتایج حاصل از مدل تخمین زده شده نشان دهنده یک رابطه مثبت بین مخارج بهداشتی و رشد اقتصادی است بطوریکه با یک درصد افزایش در مخارج بهداشتی، تولید ناخالص سرانه به اندازه ۰٫۰۶ درصد افزایش می یابد. هم چنین مجموع اثر آموزش و بهداشت بر رشد درآمد سرانه بیش از ۰٫۲۶ درصد است درحالیکه اثر سرمایه فیزیکی بر رشد درآمد سرانه حدود ۰٫۱۴ درصد است.
نتیجه گیری: سلامت و بهداشت بایستی بعنوان یک اولویت مد نظر سیاست گذاران قرار گیرد. در حقیقت، مخارج بهداشتی یک سرمایه گذاری بلندمدت، و نه یک هزینه، محسوب می شود. افزایش بودجه بخش بهداشت، بهبود خدمات بهداشتی و تخصیص بیشتر منابع به سرمایه انسانی می تواند موجب افزایش رشد اقتصادی شود.