مقاله رابطه بین راه های مقابله با استرس و بیومارکر پروتئین واکنشگر C در بیماران CHD که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۴۳۱ تا ۴۴۰ منتشر شده است.
نام: رابطه بین راه های مقابله با استرس و بیومارکر پروتئین واکنشگر C در بیماران CHD
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله راه های مقابله ای
مقاله مساله مدار
مقاله هیجان مدار
مقاله تنیدگی
مقاله پروتئین واکنشگر C
مقاله بیماری عروق کرونر قلب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقایوسفی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شریف نسیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: کاربرد روش های مقابله با استرس در بیماران عروق کرونر قلب می تواند منجر به تغییرات قابل ملاحظه ای در سطح پروتئین واکنشگر C شود. ولی، پژوهشگران تا به حال به طور تجربی آن را مورد کنکاش قرار نداده اند. لذا، هدف اصلی این پژوهش شناخت رابطه بین راه های مقابله با استرس و بیومارکر پروتئین واکنشگر C و نیز یافتن راه های مقابله ای است؛که تغییرات در غلظت پروتئین واکنشگر C را پیش بینی می کنند.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی و همبستگی است. در سال ۱۳۹۰ انجام پذیرفته است. جامعه آماری آن را همه بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب (CHD) مراجعه کننده به بیمارستان قلب و عروق شهید رجائی تهران در سال ۱۳۹۰ بودند. تعداد ۴۴ بیمار مبتلا به CHD بستری در بخش های داخلی زنان و مردان و بخش های خصوصی بیمارستان که گرفتگی عروق کرونر در آنها توسط آنژیوگرافی مورد تایید قرار گرفته بود از بین بیماران واجد شرایط به روش نمونه برداری قضاوتی انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه راه های مقابله ای- لازاروس و فولکمن (Folkman & Lazarus) و کیت پروتئین واکنشگر C (ساخت شرکت پارس آزمون) استفاده شد. برای تحلیل آماری داده های پژوهش از شاخص ها و روش های آماری توصیفی و نیز ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری به روش گام به گام در سطح معناداری ۰٫۰۱ استفاده شد. قابل ذکر است که نرم افزار رایانه ای مورد استفاده در این پژوهش برای پردازش داده ها، SPSS نسخه ۱۷ بود.
یافته ها: یافته ها نشان داد که بین راه های مقابله با تنیدگی هیجان مدار (ناکارآمد) با بیومارکر پروتئین واکنشگر C همبستگی مثبت و رابطه معنادار و نیز بین راه های مقابله با تنیدگی مساله مدار (کارآمد) با بیومارکر پروتئین واکنشگر C همبستگی منفی و رابطه معنادار وجود دارد. همچنین ضریب تاثیر راه مقابله ای ارزیابی مجدد مثبت با توجه به مقدار t نشان داد که از بین ۸ راه مقابله با تنیدگی فقط این متغیر با اطمینان ۰٫۹۹ می تواند تغییرات مربوط بیومارکر پروتئین واکنشگرC  را پیش بینی کند (P=0.001).
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که افزایش کاربرد راه های مقابله با تنیدگی هیجان مدار (ناکارآمد) باعث افزایش در سطح بیومارکر پروتئین واکنشگر C و افزایش در به کارگیری راه های مقابله با تنیدگی مساله مدار (کارآمد) منجر به کاهش در سطح بیوماکر پروتئین واکنشگر C می شود.