مقاله دیدگاه دانشجویان در رابطه با عملکرد آموزشی ،روابط بین فردی و ویژگی های شخصیتی مربیان بالینی دانشکده پرستاری مامایی دانشگاه علوم پزشکی زنجان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در توسعه آموزش در علوم پزشکی از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: دیدگاه دانشجویان در رابطه با عملکرد آموزشی ،روابط بین فردی و ویژگی های شخصیتی مربیان بالینی دانشکده پرستاری مامایی دانشگاه علوم پزشکی زنجان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دانشجویان پرستاری و مامایی
مقاله عملکرد آموزشی
مقاله مربی بالینی
مقاله دانشگاه علوم پزشکی زنجان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدنیا الهه
جناب آقای / سرکار خانم: تقی لو غلامعلی
جناب آقای / سرکار خانم: پیامی‌ بوساری‌ میترا
جناب آقای / سرکار خانم: احمدنیا هادی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: مربیان بالینی با ایجاد محیط آموزش بالینی مناسب، نقش به سزایی در کسب توانمندی های حرفه ای دانشجویان گروه های پزشکی و پیراپزشکی دارند. این مطالعه با هدف تعیین دیدگاه دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی زنجان در خصوص عملکرد آموزشی، روابط بین فردی و ویژگی های شخصیتی مربیان بالینی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، ۳۳۲ نفر از دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی زنجان به صورت سرشماری مشارکت داشتند. ابزار گردآوری داده ها ،پرسشنامه متشکل از ۲ بخش بود ،بخش اول پرسشنامه شامل مشخصات فردی مربیان بالینی و بخش دوم با ۴۸ سوال در ۵ حیطه، مربوط به سنجش توانایی عمومی آموزش، شایستگی های حرفه ای، نحوه ارزشیابی دانشجویان، روابط بین فردی و ویژگی های شخصیتی مربیان طراحی شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون آماری t مستقل، آزمون فریدمن و تحلیل واریانس استفاده شد.
یافته ها: در رابطه با عملکرد آموزشی ۸۲٫۲ درصد از دانشجویان مربیان بالینی خود را خوب توصیف کردند، از نظر شایستگی بالینی نیز در ۸۰٫۹ درصد موارد، در حیطه نحوه ارزشیابی دانشجویان در ۶۵٫۱ درصد موارد و از نظر روابط بین فردی در ۷۹٫۷ درصد موارد نتیجه ارزشیابی خوب بوده است. از دیدگاه دانشجویان، مربیان بالینی از نظر ویژگی های شخصیتی در ۷۶٫۲ درصد موارد خوب ارزیابی شدند. میانگین نمره کسب شده مربیان، ۸۴٫۹ از کل ۱۰۰ نمره بود که در دو جنس مذکر و مونث، تفاوت آماری معنی داری نداشت. میانگین کل نمره کسب شده در اساتید بالینی با مدرک phD بالاتر از مربیان دارای مدرک کارشناسی ارشد و کارشناسی بود. بیشترین نمره مربوط به مربیان مامایی و مربیان با سابقه کار بیش از ۱۰ سال و کمترین میانگین نمره اخذ شده مربوط به مربیان گروه اتاق عمل و مربیان با سابقه کاری ۵ تا ۱۰ سال بود (P<0.05).
نتیجه گیری: اگرچه عملکرد بالینی مربیان در دانشکده پرستاری و مامایی زنجان از دیدگاه دانشجویان خوب ارزیابی شد، اما با ارزیابی های مکرر وضعیت آموزش بالینی و پایش عملکرد مربیان و مقایسه وضعیت موجود با وضعیت قبل و تقویت جنبه های مثبت و اصلاح نقایص می توان گامی موثر در راستای ارتقای هر چه بیشتر کیفیت آموزش بالینی برداشت.