مقاله حکمرانی و نقش اداره امور شهری در عصر جهانی سازی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در مطالعات مدیریت شهری از صفحه ۱ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: حکمرانی و نقش اداره امور شهری در عصر جهانی سازی
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جهانی سازی
مقاله حکمرانی
مقاله حکمرانی خوب
مقاله اداره امور شهری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عرفانیان خان زاده حمید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف پژوهش: جهانی سازی، حکمرانی و مدیریت شهری، مفاهیمی هستند که در سرتاسر جهان معروف و شناخته شده اند و در نوشته های پژوهشی و علمی، در مباحثات سیاسی و مدیریتی، در رسانه های گروهی و تمامی سیستم های اجتماعی سراسر جهان به چشم می خورند. این کلمات، واکنش های فکری، عقیدتی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی گسترده ای را به همراه داشته است، از جمله میزان تاثیری است که مدیریت دولتی، مدیریت شهری و حکمرانی تحت تاثیر جهانی سازی قرار می گیرند؟ به عبارتی، بحث در این مورد است که مدیران شهری و دولتی تا چه میزان و به چه شکل به موضوع جهانی سازی واکنش نشان دهند، مناسب است؟ این مهم در این مقاله به صورت مبسوط مورد بحث قرار گرفته است.
روش پژوهش: این مقاله کیفی به روش تحلیل محتوا، تدوین شده، زیرا نوعی فن پژوهشی است که از طریق منابع معتبر و تکرارپذیری متون معتبر علمی، در یک زمینه خاص (حکمرانی، مدیریت شهری و جهانی سازی) به استنباط نظریات می پردازد.
یافته ها: استراتژی تعقیب یک حکمرانی مناسب و اهداف رشد و توسعه به معنای یک نقش جدید و تغییریافته برای اداره امور شهری است و بدون شک هیچ رشدی بدون اداره امور شهری مناسب امکان پذیر نیست. به دور از کمک به رشد و توسعه حکومت های محلی، اداره امور شهری به خودی خود می تواند منشا مقاومت در برابر تغییر باشد. حال اگر این رشد به صورت بوروکراتیک و تهاجمی باشد ممکن است به صورت یک مانع بروز کند، لذا جهت کاهش مقاومت در برابر تغییر، استمداد از الگوی حکمروایی شهری پیشنهاد گردیده است.
نتیجه گیری: مجموعه حاضر، گفتاری درباره حکمرانی به عنوان الگوی جدید توسعه است که در آن مدیریت شهری باید با مشارکت بخش خصوصی و مدنی به فعالیت در جهت دستیابی به توسعه پایدار بپردازد. بنابراین حکمرانی با ویژگی هایی که دارد، در تنظیم روابط مدیریت شهری با سایر بخش ها به گونه ای عمل می کند که هر یک از بخش ها با اثربخشی بالا به اهداف تعیین شده دست یافته، بازدهی فعالیت را حداکثر نموده و با همکاری تعاملی حداکثر استفاده از توان و ظرفیت های موجود را بنمایند. بر اساس این مفهوم محوری، به نقش تسهیل گری دولت تاکید نموده و در این راستا الگویی از مدیرت شهری پیشنهاد می شود که ضمن کارایی و اثربخشی، بر متغیرهایی مانند؛ دموکراسی، مشارکت، پاسخگویی و عدالت به منظور فراهم سازی و تسهیل فعالیت سایر بخش ها در توسعه پایدار جامعه توجه گردد.