مقاله جداسازی و شناسایی سویه های انتروباکتریاسه تولید کننده آنزیم کارباپنماز KPC و تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی آن ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته دوم مهر ماه ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۲۴۷ تا ۱۲۵۶ منتشر شده است.
نام: جداسازی و شناسایی سویه های انتروباکتریاسه تولید کننده آنزیم کارباپنماز KPC و تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی آن ها
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروباکتریاسه
مقاله کلبسیلا پنومونیه
مقاله آنزیم کلبسیلا پنومونیه کارباپنماز (KPC)
مقاله روش Etest
مقاله آزمون هاج تغییر یافته (MHT)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شکری داریوش
جناب آقای / سرکار خانم: مباشری زاده سینا
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی باروق معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: یاران مجید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مشاهده متن مقدمه: هدف از این مطالعه، جداسازی و شناسایی سویه های انتروباکتریاسه تولید کننده آنزیم کارباپنماز KPC (مخفف کلبسیلا پنومونیه کارباپنماز یا (klebsiella pneumoniae carbapenemase) و تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی در آن ها در چند بیمارستان شهر اصفهان بود که به طور جامع بررسی نشده بود.
روش ها: به منظور بررسی وجود آنزیم کارباپنماز KPC از آزمون هاج تغییر یافته MHT) یا (Modified Hodge test و آزمون تاییدی آن توسط تعیین کمترین غلظت ممانعتی MIC) یا (Minimum inhibitory concentration به روش Etest (Epsilometer test) برای ایمی پنم استفاده شد و الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی آن ها توسط روش دیسک دیفیوژن (Kirby-Bauer) تعیین گردید.
یافته ها: تعداد ۴۷۵ سویه انتروباکتریاسه از نمونه های بالینی مختلف در طی ۹ ماه (تیر ۱۳۹۱ تا فروردین ۱۳۹۲) از سه بیمارستان شهر اصفهان جداسازی شدند که از این تعداد، ۲۸۵ ایزوله (۶۰ درصد) اشرشیاکلی، ۱۲۸ ایزوله (۲۷ رصد) کلبسیلا (۷۵ عدد ک. پنومونیه)، ۱۶ ایزوله (۳٫۴ درصد) انتروباکتر ائروژنز، ۱۲ ایزوله (۲٫۵ درصد) پروتئوس ولگاریس، ۹ ایزوله (۱٫۹ درصد) انتروباکترکلواسه آ، ۸ ایزوله (۱٫۷ درصد) سیتروباکتر فروندی، ۴ ایزوله (۰٫۸۴ درصد) پروتئوس میرابیلیس، ۴ ایزوله (۰٫۸۴ درصد) شیگلا سونئی، ۳ ایزوله (۰٫۶ درصد) سیتروباکتر دایورسوس، ۳ ایزوله (۰٫۶ درصد) سراشیا مارسه سنس، ۲ ایزوله (۰٫۴۲ درصد) سالمونلا پاراتیفی A و یک ایزوله (۰٫۲ درصد) هم پروویدانسیا استوارتی بودند. برای باکتری اشرشیاکلی مقاومت به دو دیسک سفتازیدیم و سفوتاکسیم و نیز میزان غیر حساس بودن (نیمه حساس یا مقاوم) برای دو دیسک ایمی پنم و مروپنم به ترتیب ۶۰، ۶۳، ۶ و ۹ درصد، برای باکتری کلبسیلا به ترتیب ۷۰، ۷۵، ۵۵ و ۵۸ درصد و در مورد گونه کلبسیلا پنومونیه به ترتیب ۱۰۰، ۱۰۰، ۹۵ و ۹۴ درصد و برای دیگر سویه ها به ترتیب ۲۰، ۱۷، ۵ و ۳ درصد بود. آزمون آنزیم کارباپنماز KPC برای ۲ سویه (۰٫۷ درصد) از سویه های اشرشیاکلی، ۶۵ سویه (۸۷ درصد) از سویه های کلبسیلا پنومونیه و یک سویه پروتئوس ولگاریس (۶ درصد) از سویه های پروتئوس مثبت بود. همگی سویه هایی که آزمون هاج تغییر یافته آن ها در مرحله قبلی مثبت بود،MIC ا یمی پنم آن ها نیز در محدوده مقاوم بود و بنابراین، مقاومت به کارباپنم در آن ها ثابت شد.
نتیجه گیری: به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که در بین گونه های شایع انتروباکتریاسه، باکتری کلبسیلا پنومونیه نسبت به سایر باکتری ها حاوی میزان بالاتری از آنزیم KPC بود و اغلب گونه های آن دارای مقاومت چند دارویی بالایی بودند.