مقاله جداسازی باکتری های تجزیه کننده کریزن از خاک های منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) و بررسی حذف کریزن توسط آن ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در سلامت و بهداشت اردبیل از صفحه ۷ تا ۱۷ منتشر شده است.
نام: جداسازی باکتری های تجزیه کننده کریزن از خاک های منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) و بررسی حذف کریزن توسط آن ها
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کریزن
مقاله هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای
مقاله اصلاح زیستی
مقاله سودوموناس پوتیدا
مقاله گونه های مایکوباکتریوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کفیل زاده فرشید
جناب آقای / سرکار خانم: صحت نژاد نسیم
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزیان نورالدین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای به دلیل سمیت، سرطان زایی و نیز مقاومت نسبت به تجزیه باکتریایی، یکی از عوامل تهدید کننده محیط زیست محسوب می شوند. کریزن یک ترکیب آروماتیک ۴ حلقه ای است. در این تحقیق باکتریهای تجزیه کننده کریزن از خاکهای آلوده به نفت منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جداسازی شدند و سپس تجزیه کریزن در شرایط آزمایشگاهی و تاثیر تغییرات غلظت آن بر رشد باکتری ها مورد ارزیابی قرار گرفت.
روش کار: ابتدا نمونه ها را پس از صاف کردن، در محیط های حاوی ترکیبات معدنی و ماده هیدروکربنی کریزن کشت داده و در ۳۲ درجه سانتی گراد به مدت ۱۴ روز انکوبه شدند. پس از جدا سازی باکتری ها، با استفاده از تست های مرسوم میکروبیولوژیک و بیوشیمیایی شناسایی آن ها انجام گردید. جهت بررسی میزان رشد باکتری های تجزیه کننده، دانسیته نوری (OD600) آن ها در غلظت های ۱٫۰ تا ۴٫۰ گرم بر لیتر کریزن مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی، میزان تجزیه و حذف کریزن توسط باکتری های جداشده مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: ۴ باکتری سودوموناس پوتیدا، گونه های مایکوباکتریم، میکروکوکوس واریانس و باسیلوس کوآگولانس جداسازی و شناسایی گردیدند. باکتری سودوموناس پوتیدا به عنوان قوی ترین باکتری در تجزیه کریزن شناخته شد. به طوری که در حداقل زمان ممکن رشد نمود و دانسیته نوری آن در تمام غلظت های مورد آزمایش از بقیه باکتری ها بیشتر بدست آمد. این باکتری توانست در طی ۱۰ روز ۹۵ درصد از کریزن با غلظت اولیه ۰٫۱ گرم بر لیتر را تجزیه و حذف نماید. گونه های مایکوباکتریم در رده دوم از نظر قدرت تجزیه کریزن قرار گرفت. ضعیف ترین باکتری تجزیه کننده کریزن، باسیلوس کوآگولانس تعیین گردید. این باکتری پس از ۱۰ روز ۴۲ درصد از کریزن را تجزیه نمود.
نتیجه گیری: سودوموناس پوتیدا بیشترین دانسیته نوری و تجزیه کریزن را به خود اختصاص داد. این باکتری به دلایل مختلف از جمله حضور در شرایط محیطی مختلف و داشتن آنزیم های تجزیه کننده، توانایی حذف هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای را دارد.