مقاله تولید نانوالیاف ژلاتین از حلالهای آبی: تاثیر پارامترهای الکتروریسی بر مورفولوژی و قطر نانوالیاف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۰ در فناوری نساجی (علوم و تکنولوژی نساجی) از صفحه ۵۱ تا ۵۸ منتشر شده است.
نام: تولید نانوالیاف ژلاتین از حلالهای آبی: تاثیر پارامترهای الکتروریسی بر مورفولوژی و قطر نانوالیاف
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ژلاتین
مقاله الکتروریسی
مقاله حلالهای آبی
مقاله نانوالیاف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طالبیان اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: ناژداکی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: علی اکبرشیرازی شیدا
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی سیما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ژلاتین به عنوان یک پلیمر طبیعی و سازگار با بدن، امروزه در مهندسی بافت برای کاربردهای پزشکی بسیار مورد توجه واقع شده است. اگرچه ژلاتین یک پلیمر محلول در آب است ولیکن الکتروریسی محلولهای آبی آن امکان پذیر نمی باشد. با توجه به اینکه ژلاتین در اسید فرمیک حل می شود در این تحقیق از مخلوط اسیدفرمیک و آب به عنوان حلال استفاده شده است و نانوالیاف ژلاتین از محلولهایی با غلظتهای مختلف ژلاتین در نسبتهای متفاوت آب- اسید، متناسب با ولتاژ تعریف شده برای هر محلول الکتروریسی شده اند. مورفولوژی الیاف به کمک میکروسکوپ الکترونی پویشی و تغییرات ساختار شیمیایی توسط FTIR بررسی شد. نتایج الکتروریسی نشان داد که تولید نانوالیاف ژلاتین از محلولهای با نسبت آب کمتر از ۹۵% امکان پذیر بوده است. نتایج حاصل از تصاویر SEM نشان می دهد که که با توجه به نوع محلول قطر نانوالیاف بین ۸۲ تا ۲۷۷ نانومتر تغییر می نماید. با افزایش نسبت اسید، غلظت ژلاتین و ولتاژ تعداد دانه تسبیحی در الیاف کاهش می یابد. از طرفی با افزایش نسبت اسید و غلظت ژلاتین، قطر الیاف زیاد می شود. نتایج FTIR بیان می کند لایه نانوالیاف ژلاتین نسبت به پودر ژلاتین ساختار منظم تری داشته و نانوالیاف تهیه شده از محلولهای با مقادیر مختلف اسید، تفاوت ساختاری ندارند.