مقاله تهیه و بهینه سازی نانوذرات کیتوسان به عنوان حامل داروی آنتی آلزایمر تاکرین و تخمین اندازه نانوذرات با روش شیمی سنجی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین از صفحه ۱۰ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: تهیه و بهینه سازی نانوذرات کیتوسان به عنوان حامل داروی آنتی آلزایمر تاکرین و تخمین اندازه نانوذرات با روش شیمی سنجی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانوذرات
مقاله تاکرین
مقاله سیستم های انتقال دارو
مقاله بیماری آلزایمر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خان محمدی خرمی محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: علمی زاده حمیده
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نصیری اصل مرجان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: سیستم های حامل دارو طی دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی، به منظور بهبود اثربخشی داروها و به حداقل رساندن اثرات سمی آن ها توسعه یافتند. نانوذرات توانایی حمل محدوده گسترده ای از داروها را به قسمت های مختلف بدن برای مدت زمان طولانی دارند.
هدف: مطالعه به منظور تهیه و بهینه سازی نانوذرات کیتوسان به عنوان حامل داروی آنتی آلزایمر و تخمین اندازه نانو ذرات با روش شیمی سنجی انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه تجربی آزمایشگاهی در سال تحصیلی ۹۰-۱۳۸۹ در قزوین انجام شد. نانوذرات کیتوسان به وسیله روش امولسیون سازی خود به خودی تهیه و این روش طراحی آزمایش از نوع Box–Behnken بهینه شد. سپس نانوذرات کیتوسان حاوی داروی تاکرین با روش بهینه ارایه شده، تهیه شدند. رابطه بین اندازه ذرات و اسپکتروسکوپی مادون قرمز تبدیل فوریه از نوع انعکاسی پخشی DRIFT)) به منظور معرفی یک روش برای تخمین اندازه ذرات در نانوذرات کیتوسان به کار برده شد. روش برگشت حداقل مربعات جزیی (PLS) به منظور تخمین میانگین اندازه ذرات بر پایه طیف DRIFT به کار رفت. ۴۲ نمونه نانوذرات کیتوسان با اندازه ذرات متفاوت توسط اسپکتروسکوپی DRIFT تحلیل و داده ها به وسیله NAS-PLS پردازش شدند. اندازه و مورفولوژی نانو ذرات توسط میکروسکوپ الکترونی از نوع گسیل میدانی (FE-SEM) تعیین شد.
یافته ها: مطابق طراحی آزمایش Box–Behnken مقادیر بهینه برای تهیه نانو ذرات کیتوسان با کم ترین اندازه ذرات و مورفولوژی کروی شامل موارد زیر بود: نمک کلرید سدیم به عنوان الکترولیت %۰٫۵۲، Span 80 به عنوان سورفکتانت %۱۰ و تولوئن اشباع با گلوترآلدهید (GST) به عنوان عامل برقرارکننده پیوند عرضی ۴٫۸۶ میلی لیتر. میانگین اندازه نانوذرات طراحی شده ۳۳٫۶۳ تا ۷۴٫۸۷ نانومتر بود. درصد بازده و درصد بارگذاری داروی تاکرین در نانوذرات کیتوسان که مطابق روش بهینه سنتز شدند به ترتیب ۹۰ و ۰٫۵۱±۱۳٫۴ درصد بود. اندازه های تخمینی نانوذرات کیتوسان نشان دهنده یک کالیبراسیون قوی و قابل اعتماد بود که به وسیله ضریب همبستگی ( ۰٫۹۸ (R2و خطای ریشه میانگین مربعات۳٫۵۹ (RMSE)  تایید شدند.
نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، با به کارگیری روش طراحی آزمایش
Box–Behnken می توان روش بهینه ای برای تهیه نانوذرات کیتوسان به عنوان حامل داروی آنتی آلزایمر با اندازه ذرات کوچک تر و مورفولوژی کروی ارایه نمود.