مقاله تنوع زیستی پروکاریوت های نمک دوست قابل کشت در دریاچه ارومیه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در ژنتیک نوین از صفحه ۳۱۳ تا ۳۲۸ منتشر شده است.
نام: تنوع زیستی پروکاریوت های نمک دوست قابل کشت در دریاچه ارومیه
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرکی
مقاله باکتری های نمک دوست
مقاله تنوع زیستی
مقاله دریاچه ارومیه
مقاله ۱۶S rDNA

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جوکارکاشی فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: اولیا پرویز
جناب آقای / سرکار خانم: آموزگار محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: یخچالی باقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
برخی از میکروارگانیسم ها که به عنوان افراطی دوست از آن ها یاد می شود قادر به زندگی در نواحی هستند که برای میکروارگانیسم های دیگر مرگ آور است. دریاچه های نمک با شوری در حد اشباع یکی از این محیط ها هستند. توانمندی های زیست فن آوری میکروارگانیسم ها در محیط های پرشور باعث اهمیت بررسی آن ها شده است. دریاچه ارومیه بزرگترین سطح آبی کشور و یکی از دریاچه های فوق شور در جهان، در شمال غربی کشور قرار دارد که شبیه دریای پرشور Great در آمریکاست. هدف از این تحقیق بررسی تنوع پروکاریوت های نمک دوست افراطی مناطق مختلف دریاچه ارومیه با روش مبتنی بر کشت می باشد. از مناطق مختلف شرق و غرب دریاچه نمونه برداری شد و برای جداسازی میکروارگانیسم های نمک دوست از محیط های کشت MGM، SWN و HM با درصد نمک مختلف استفاده شد. جدایه ها بر اساس ویژگی های ریخت شناسی و بیوشیمیایی اولیه تفکیک شدند. از میان سویه های بدست آمده از آب، خاک، لجن و نمک، تعدادی به صورت تصادفی انتخاب و ژن ۱۶S rDNA آن ها تکثیر و تعیین ترادف شدند. از بین ۲۲۸ سویه حاصل، قطعه ای از ۱۶S rDNA برای ۳۶ سویه منتخب، تکثیر و ترادف یابی شد که از نظر فیلوژنتیک سویه های آرکی در ۸ گونه و سه جنس Halorubrum (44 درصد)، Haloarcula (38.8 درصد) و Haloterrigena (11.1 درصد) قرار گرفتند. باکتری های جداشده هم به دو جنس Salicola و Pseudomonas تعلق داشتند که از این میان Pseudomonas باکتری نمک دوست افراطی نیست. میزان شباهت سویه ها با تاکسون های شناخته شده میکربی بین ۱۰۰-۹۶٫۵ درصد بود. از بین سویه ها، ۵ سویه شباهت کمتر از ۹۸٫۷ درصد با سویه های استاندارد نشان داد که محدوده مرزی برای ارایه گونه جدید میکروبی بومی است. نتایج این پژوهش نشان داد که دریاچه ارومیه محیط غنی از میکروارگانیسم ها بوده که مشابه نتایج سایر مناطق پرشور بررسی شده است.